Uchwała Nr 1838/16 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

z dnia 30 listopada 2016 r.

w sprawie podjęcia decyzji utrzymującej w całości w mocy decyzję administracyjną Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/24/W/2016 z dnia 29.06.2016 r. orzekającą od Beneficjenta – STR Shipping and Trading Spółka z o.o. z siedzibą przy ul. Pieszej 21 w Szczecinie - zwrot środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA RPZP.01.01.02-32-009/10-00 zawartej w  Szczecinie w dniu 06.06.2011 r. na realizację projektu pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej”.

Na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 tekst jednolity ze zm.), art. 207 ust. 1 pkt 3, ust 2a, ust. 9 pkt 1 i ust. 12a pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 tekst jednolity ze zm.) oraz art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2 a ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 tekst jednolity ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 tekst jednolity ze zm.)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się decyzję utrzymującą w całości w mocy decyzję administracyjną Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/24/W/2016 z dnia 29.06.2016 r. orzekającą od Beneficjenta – STR Shipping and Trading Spółka z o.o. z siedzibą przy ul. Pieszej 21 w Szczecinie - zwrot środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA RPZP.01.01.02-32-009/10-00 zawartej w  Szczecinie w dniu 06.06.2011 r. na realizację projektu pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej”.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

Dnia 16.11.2010 r. STR Shipping and Trading Spółka z o. o. z siedzibą przy ul. Pieszej 21 w Szczecinie, w odpowiedzi na konkurs nr RPOWZ/1.1.2/2010/1 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (zwanego dalej: RPO WZ), złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr WND-RPZP.01.01.02-32-009/10 pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej”.
Wnioskodawca zaplanował zakup nowej, w pełni zautomatyzowanej technologii obróbki elementów stalowych wraz z opcją fosforanowania oraz zinformatyzowanie procesu produkcyjnego (pkt C.7 wniosku o dofinansowanie). Poczynione przez Spółkę plany obejmowały (pkt C.8 wniosku o dofinansowanie):
- zakup obrabiarki CNC do obróbki elementów o średnicy do 800 mm sterowanej komputerowo,
- zakup linii technologicznej do fosforanowania wraz z systemem filtrów wyciągowych,
- zakup urządzenia załadowczo – rozładunkowego detali,
- zakup aplikacji łączących systemy zarządzania produkcją z SAP i Robert Gantt,
- zakup elektronicznie sterowanej szafy narzędziowej wraz z oprogramowaniem zaimplementowanej w proces produkcji,
- zakup aplikacji łączących systemy zarządzania produkcją w połączeniu z SAP i Robex Gantt,
- zakup prac remontowo – budowlanych wraz z materiałami budowlanymi.
Ponadto w polu C.2 Biznes Planu, stanowiącego część dokumentacji aplikacyjnej Wnioskodawca wskazał, że prawidłowa realizacja projektu wymagać będzie przygotowania hali produkcyjnej poprzez dostosowanie pomieszczeń pod montaż w/w środków trwałych stwierdzając jednocześnie, że wykonanie prac remontowych nie wymaga pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia robót budowlanych.
Według Przewodnika dla Wnioskodawców RPO WZ Ocena oddziaływania na środowisko po 15.11.2008 r. (zwanego dalej: Przewodnikiem) stanowiącego załącznik do Wytycznych dla Wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Poddziałania 1.1.2 RPO WZ (zwanych dalej Wytycznymi), Wnioskodawca był zobowiązany do weryfikacji czy planowane przedsięwzięcie:
- znajduje się w I czy w II załączniku do Dyrektywy Rady  85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz. Urz. UE L 175 z dnia 05 lipca 1985 ze zm., zwanej dalej: Dyrektywą 85/337/EWG), obecnie od dnia 17.02.2012 r. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. (Dz. Urz. UE L 26/1 z dnia
28 stycznia 2012 ze zm., zwana dalej: Dyrektywą 2011/92/UE),
- znajduje się w grupie I przedsięwzięć według prawa polskiego (jest wymienione w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573, zwanym dalej: rozporządzeniem RM z 2004 r.); obecnie, tj. od dnia 15.11.2010 r., § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 tekst jednolity, zwanego dalej: rozporządzeniem RM z 2010 r.)),
- znajduje się w II grupie przedsięwzięć (jest wymienione w § 3 rozporządzenia RM z 2004 r. a od dnia 15.11.2010 r. w § 3 rozporządzenia RM z 2010 r.),
- znajduje się poza w/w rozporządzeniem (tj. rozporządzeniem RM z 2004 r., a od dnia 15.11.2010 r. rozporządzeniem RM z 2010 r.), ale jest wymienione w załączniku II do Dyrektywy 85/337/EWG (tzw. przedsięwzięcie podprogowe), a od dnia 17.02.2012 r. w załączniku II do Dyrektywy 2011/92/UE,
- oddziałuje na obszar Natura 2000/potencjalny obszar Natura 2000, czyli znajduje się w grupie III.
Ponadto zgodnie z Przewodnikiem, przedsięwzięcia niezaliczane do żadnej z w/w grup powinny zostać przypisane do grupy IV.
Mając na uwadze powyższe Wytyczne, STR Shipping and Trading Spółka z o. o. określiła w  dokumentach aplikacyjnych, iż dla planowanej inwestycji nie przeprowadzono postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, gdyż projekt należy do grupy IV i w zakresie oceny oddziaływania na środowisko wymaga jedynie decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w wniosku o dofinansowanie). Dodatkowo Spółka wskazała, iż projekt nie oddziałuje i nie będzie oddziaływał na wymieniony obszar Natura 2000 (pkt A.15 wniosku o dofinansowanie).
W związku z powyższym, Spółka poza przedłożeniem zaświadczenia organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, nie przedstawiła żadnych dokumentów związanych z procedurą oceny oddziaływania na środowisko.
Uchwałą Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr 210/11 z dnia 17.02.2011 r. Wnioskodawcy przyznano dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej: EFRR) na realizację projektu pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej” w łącznej wysokości 775 000,00 zł.
W dniu 06.06.2011 r. Beneficjent zawarł z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniącym na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 tekst jednolity ze zm., zwanej dalej: uzppr) rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (zwana dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00 na realizację projektu pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej” Oś priorytetowa 1 „Gospodarka – Innowacje – Technologie”, Działanie 1.1 „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez innowacyjne inwestycje”, Poddziałanie 1.1.2 „Inwestycje w małe i średnie przedsiębiorstwa”.
Na etapie rozliczania projektu, na skutek przedstawienia dokumentów wskazujących na przeprowadzenie przez STR Shipping and Trading Spółka z o. o. oceny oddziaływania na środowisko, IZ RPO WZ powzięła wątpliwości co do prawidłowości zakwalifikowania przez Beneficjenta planowanego przedsięwzięcia do IV grupy przedsięwzięć. Po dokonaniu szczegółowej weryfikacji uznano, że skoro przedsięwzięcie dotyczyło m.in. zakupu linii technologicznej do fosforanowania, to winno już na etapie wnioskowania o dofinansowanie zostać przez Wnioskodawcę zaliczone do grupy II, a więc przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Według brzmienia art. 63 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353 tekst jednolity ze zm., zwanej dalej: uooś), w przypadku omawianej grupy przedsięwzięć, o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Postanowieniem z dnia 23.09.2012 r. Prezydent Miasta Szczecin nałożył obowiązek dokonania wspomnianej oceny oraz określił zakres raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w pełnym zakresie. Zważywszy na powyższą okoliczność, a także ze względu na regulację prawną zawartą w art. 80 ust. 1 uooś w myśl której, w przypadku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ, tj. Prezydent Miasta Szczecin, wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, IZ RPO WZ stwierdziła, iż Beneficjent winien przed rozpoczęciem realizacji planowanego przedsięwzięcia, tj. przed dniem 13.09.2010 r. (określonym w aneksie do umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-01 z dnia 06.06.2011 r.), uzyskać w/w decyzję. Przedmiotową decyzję wydano zaś dopiero w dniu 18.02.2013 r., tj. po rozpoczęciu realizacji planowanego przedsięwzięcia.
Tym samym IZ RPO WZ uznała za nienależnie pobraną część przekazanych Beneficjentowi środków w wysokości 301 529,85 zł stanowiących refundację wydatków poniesionych przez Beneficjenta na zakup elementów przedsięwzięcia tj. obrabiarki CNC do obróbki materiałów sterowanej komputerowo (przyjętej do użytkowania w dniu 10.02.2011 r.) oraz elektronicznie sterowanej szafy narzędziowej (zakupionej w dniu 31.01.2011 r.), będących następnie przedmiotem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 18.02.2013 r., a wypłaconych w dniu
12.06.2012 r., tj. przed wydaniem wskazanej decyzji.
W związku z powyższym IZ RPO WZ pismem z dnia 18.03.2016 r. wezwała Beneficjenta do zwrotu środków w kwocie 301 529,85 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych w terminie 14 dni od doręczenia wezwania.
Wobec bezskutecznego upływu terminu wskazanego w piśmie z dnia 18.03.2016 r., z dniem 06.04.2016 r. wszczęto z urzędu wobec Beneficjenta postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu części środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00 na realizację projektu pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej”.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, mając na względzie całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w dniu 29.06.2016 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję administracyjną nr WWRPO/24/W/2016 orzekającą zwrot od Beneficjenta środków otrzymanych w ramach RPO WZ na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00 na realizację w/w projektu w kwocie 301 529,85 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.
Pismem z dnia 13.07.2016 r. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną nr WWRPO/24/W/2016 z dnia 29.06.2016 r., przedstawiając szczegółowe wyjaśnienia i zarzuty, wnosząc w konsekwencji o uchylenie wskazanej powyżej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu części środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00.
W związku ze złożonym przez Beneficjenta wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, IZ RPO WZ ponownie przeprowadziła postępowanie wyjaśniające, obejmujące całościową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz pełną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy, co pozwoliło na odniesienie się do przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak poniżej. 
W pierwszej kolejności, jako że stanowią one podstawę do dalszych rozważań, należy przytoczyć regulacje prawne dotyczące kwestii oceny oddziaływania na środowisko.
I tak pojęcie „oceny oddziaływania na środowisko” zostało przywołane w art. 3 ust. 1 pkt 8 uooś,
w którym wskazano, iż rozumie się przez nią postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:
a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,
c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.
Oceny oddziaływania na środowisko wymaga, zgodnie z art. 59 ust. 1 uooś, realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:
1. planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,
2. planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został stwierdzony w drodze postanowienia przez organ (art. 63 uooś).
Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art.  61 ust. 1 pkt 1 uooś). Zgodnie z art. 80 ust. 1 uooś  jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Według art. 71 ust. 2 uooś uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W art. 60 uooś polski prawodawca zamieścił delegację dla Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia m.in. rodzajów przedsięwzięć, które mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzajów przedsięwzięć, które mogą potencjalnie oddziaływać na środowisko.
W wykonaniu tego zobowiązania wydano rozporządzenie RM z 2010 r. (uprzednio rozporządzenie RM z 2004 r.). I tak we wspomnianym rozporządzeniu dokonano podziału przedsięwzięć na dwie grupy, tj. przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko tzw. przedsięwzięcia z I grupy wymienione w § 2 tego rozporządzenia oraz przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko tzw. przedsięwzięcia II grupy wymienione w § 3 rozporządzenia.
Jeśli chodzi o prawodawstwo na poziomie unijnym, zagadnienia ocen oddziaływania na środowisko przedsięwzięć zostały uregulowane w Dyrektywie 85/337/EWG (od dnia 17.02.2012 r. Dyrektywa 2011/92/UE). Zgodnie z art. 4 ust. 1 Dyrektywy dla przedsięwzięć określonych w jej aneksie I przeprowadzenie postępowania oceny oddziaływania na  środowisko jest obligatoryjne. Na skutek transponowania Dyrektywy do polskiego porządku prawnego wszystkie przedsięwzięcia z aneksu I do Dyrektywy znajdują się w I grupie przedsięwzięć z rozporządzenia RM z 2010 r. i wymagają przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko (z raportem i udziałem społeczeństwa). Według art. 4 ust 2 Dyrektywy w stosunku do przedsięwzięć określonych w jej aneksie II należy dokonać selekcji, czyli przeprowadzić postępowanie oceny oddziaływania na środowisko. Transpozycja aneksu II Dyrektywy nie została przeprowadzona wprost i nie polegała na przeniesieniu całego aneksu II do § 3 rozporządzenia RM z 2010 r. Zgodnie z art. 4 ust. 2 Dyrektywy Państwo Członkowskie może ustalić, które przedsięwzięcia z aneksu II wymagają oceny oddziaływania na środowisko na podstawie: selekcji indywidualnej (indywidualnym rozstrzyganiu w odniesieniu do każdego konkretnego przedsięwzięcia, przez organ właściwy w danej sprawie, czy wymaga ono przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko), selekcji kategorycznej czyli z zastosowaniem określonych progów i kryteriów (w tym przypadku Państwo Członkowskie określa w sposób kategoryczny, w drodze powszechnie obowiązującego aktu prawnego lub innego dokumentu, które typy przedsięwzięć z aneksu II wymagają obowiązkowo przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a które są zawsze z tego obowiązku zwolnione; celem dokonania takiej selekcji zwykle określa się pewien próg wielkości lub inne kryterium, którego wystąpienie uruchamia procedurę oceny oddziaływania na środowisko). W Polsce przyjęto mieszany sposób selekcji będący połączeniem w/w metod, który polega na tym, że:
- część przedsięwzięć z załącznika II (te uznane za mające potencjalnie większy wpływ na środowisko) została zakwalifikowana w drodze selekcji kategorycznej do przedsięwzięć wymagających zawsze pełnej oceny oddziaływania na środowisko (§ 2 rozporządzenia RM z 2010 r., czyli I grupy przedsięwzięć),
- część przedsięwzięć z załącznika II (te uznane za mające mały wpływ lub niemające wpływu na środowisko) została zakwalifikowana w drodze selekcji kategorycznej do przedsięwzięć niewymagających nigdy oceny oddziaływania na środowisko (znalazły się one poza rozporządzeniem, są to tzw. przedsięwzięcia podprogowe, niezaliczone ani do I ani do II grupy),
- pozostała część przedsięwzięć z aneksu II (w tym te „pomiędzy progami” ustalonymi w ramach selekcji kategorycznej) została natomiast pozostawiona selekcji indywidualnej, a więc rozstrzyganiu organu prowadzącego postępowanie, który w konkretnym przypadku decyduje czy przeprowadzić pełną ocenę oddziaływania na środowisko (ta grupa przedsięwzięć, czyli tzw. II grupa została wymieniona w § 3 rozporządzenia RM z 2010 r.).
W tym miejscu należy dodać, iż w § 19 ust. 1 umowy o dofinansowanie stanowiącej element realizacji projektu, która m.in. określa szczegółowe zasady dofinansowania projektu, a także prawa i obowiązki Beneficjenta z tym związane, postanowiono, iż w sprawach nią nieuregulowanych zastosowanie mają w szczególności odpowiednie przepisy pierwotnego i wtórnego prawa wspólnotowego, właściwe przepisy prawa polskiego, w tym także wszelkie wytyczne do nich, a także obowiązujące odpowiednie reguły, zasady i postanowienia wynikające z programu, uszczegółowienia programu, obowiązujących procedur, wytycznych, informacji IZ RPO WZ. Nadto jak wynika z § 9 ust. 2 pkt 3 umowy o dofinansowanie, Beneficjent zobowiązał się do stosowania obowiązujących i aktualnych wzorów dokumentów oraz informacji zamieszczonych w szczególności na stronie internetowej IZ RPO WZ, w tym Wytycznych, a także innych dokumentów w ramach programu.
Przygotowując dokumentację aplikacyjną Wnioskodawca - zgodnie z zapisami Przewodnika (stanowiącego załącznik nr 1a do Wytycznych) określającego sposób postępowania podczas przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej ochrony środowiska - zobowiązany był do kwalifikacji planowanego we wniosku aplikacyjnym przedsięwzięcia do poszczególnych grup. Z uwagi na przynależność do poszczególnych grup Wnioskodawcy zobowiązani byli odpowiednio do przedstawienia dodatkowych dokumentów m.in. związanych z procedurą oceny oddziaływania na środowisko. Pośród tych dokumentów, w przypadku II grupy przedsięwzięć (gdy nie ma podejrzenia wpływu na obszar Natura 2000), mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy, warto wymienić decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. STR Shipping and Traiding Spółka z o.o. dokonał kwalifikacji planowanego we wniosku aplikacyjnym  przedsięwzięcia do grupy IV, w rezultacie czego nie przedstawił wymaganych dokumentów związanych z procedurą oceny oddziaływania na środowisko. Tymczasem jeden z elementów realizowanego przedsięwzięcia tj. linia technologiczna do fosforowania zaliczał się m.in. do instalacji do powierzchniowej obróbki metali lub tworzyw sztucznych z zastosowaniem procesów chemicznych lub elektrolitycznych, a zatem do II grupy - przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia RM z 2010 r.). Tym samym cały projekt powinien zostać zaliczony do grupy II. Należy dodać, iż zgodnie z opublikowanym na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (www.gdos.gov.pl) dokumentem pn.: „Przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko – przewodnik po rozporządzeniu Rady Ministrów”, w sytuacji kiedy inwestycja zawiera element przewidziany w § 2 lub 3 rozporządzenia RM z 2010 r., a także inne elementy, których nie ujęto w rozporządzeniu to zasadnym jest poddanie screeningowi i/lub ocenie oddziaływania na środowisko całej inwestycji.
Wedle brzmienia wspomnianego już art. 63 uooś, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Postanowienie, o których mowa wydaje się po zasięgnięciu opinii m.in. regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 64 ust. 1 uooś).
W przedmiotowej sprawie, w postanowieniu z dnia 23.08.2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o odziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia pn. „Automatyczna linia produkcyjna do metalowych detali dużo-gabarytowych wraz z systemem konserwacji czasowej”. Następnie postanowieniem Prezydenta Miasta Szczecin z dnia 23.09.2012 r. nałożono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określono zakres wspomnianego raportu oddziaływania na środowisko w pełnym zakresie. Zgodnie z przywołanym już w niniejszej decyzji brzmieniem art. 80 ust. 1 uooś  jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Zatem dnia 18.02.2013 r. Prezydent Miasta Szczecin wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, iż zarówno Prezydent Miasta Szczecin jako organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 18.02.2013 r. (poprzedzoną postanowieniem z dnia 23.09.2012 r. nakładającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko), jak również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie jako organ wydający postanowienie z dnia 23.08.2012 r., określili w sposób jednoznaczny zakres planowanego przedsięwzięcia obejmującego zakres zgodny z zakresem określonym we wniosku aplikacyjnym, z wyjątkiem urządzenia załadowczo - rozładunkowego detali. Tym samym należy podkreślić, iż Beneficjent co prawda uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jednakże należy mieć na uwadze, iż element przedsięwzięcia tj. linia technologiczna do fosforowania zaliczał się m.in. do instalacji do powierzchniowej obróbki metali lub tworzyw sztucznych z zastosowaniem procesów chemicznych lub elektrolitycznych, a zatem do II grupy wymagającej przedłożenia dodatkowej dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, a więc Beneficjent winien wziąć tą okoliczność pod uwagę już podczas przygotowywania załączników do wniosku o dofinansowanie (decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zaś wydano dopiero 18.02.2013 r., podczas gdy wniosek o dofinansowanie  złożono dnia 16.11.2010 r.). Jak już bowiem wskazywano planowane przedsięwzięcie jako całość, nie zaś jego poszczególne elementy, powinno podlegać ocenie pod kątem sposobu oddziaływania na środowisko.
W tym miejscu w związku z zawartymi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wyjaśnieniami Beneficjenta odnośnie dokumentu OT nr 5/2011 dotyczącego obrabiarki CNC, a więc elementu stanowiącego część przedsięwzięcia zaplanowanego we wniosku o dofinansowanie (który jak wskazywał Beneficjent na etapie postępowania w przedmiocie zwrotu środków nie powinien być oceniany pod kątem sposobu oddziaływania na środowisko bowiem zakup ten nie jest ujęty jako zagrażający lub potencjalnie zagrażający środowisku, a takim urządzeniem jest jedynie linia do fosforanowania) należy wskazać, iż przyczyny dla których wspomniany dokument został wystawiony pozostają bez znaczenia dla niniejszej sprawy. Wspomniany dokument potwierdza przyjęcie dnia 10.02.2011 r. wskazanego środka trwałego do użytkowania. Środek ten został zatem uruchomiony jeszcze przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zatem Beneficjent do dnia 18.02.2013 r. tj. dnia uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizował przedsięwzięcie bez wymaganego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.
Ponieważ dokonania oceny oddziaływania na środowisko wymaga, zgodnie z art. 59 uooś, realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko należy zwrócić uwagę na sformułowanie „planowane przedsięwzięcie". Sformułowanie to wskazuje, że co do zasady o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach należy się ubiegać jeszcze przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia. Niedopuszczalną jest rozszerzająca interpretacja pojęcia „planowane przedsięwzięcie”, zgodnie z którą za takowe należy również uważać przedsięwzięcie już istniejące oraz będące w trakcie realizacji. Podczas interpretacji norm prawnych należy dać pierwszeństwo wykładni językowej i jeśli tylko sens językowy przepisu jest zrozumiały i oczywisty należy się na nim oprzeć. Odstąpienie od sensu językowego przepisu może być uzasadnione jedynie szczególnie ważnymi racjami. Zasada pierwszeństwa wykładni językowej jest powszechnie akceptowana w orzecznictwie sądów i doktrynie. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (zwanego dalej: NSA) z dnia 04.11.2011 r. (sygn. akt I OSK 1047/11), w którym wskazano: „W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm". Jak wynika z powyższego, w procesie wykładni prawa podstawowe znaczenie ma wykładnia językowa, jednakże nie jest to metoda jedyna, ponieważ w sytuacji, gdy okaże się niewystarczająca, należy sięgnąć do wykładni systemowej i celowościowej. Zgodnie z powyższą wykładnią, w przypadku braku definicji legalnej danego pojęcia, podczas interpretacji normy należy mu zasadniczo przypisywać takie znaczenie, jakie ma ono w znaczeniu potocznym, o ile pojęcie to nie zostało określone w języku prawniczy lub specjalistycznym. W tym miejscu należy wskazać, iż przepisy uooś definiują „przedsięwzięcie" jako zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również wydobywaniu kopalin (art. 3 ust. 1 pkt 13 uooś), jednakże brak w uooś definicji pojęcia „planowane przedsięwzięcie". Słowo „planowane" pochodzi od czasownika „planować", który oznacza „układać, snuć plany, projekty, zamierzać coś, opracowywać, przygotowywać plany np. finansowe, gospodarcze, wykonywać projekty, rysunki obiektów budowlanych, urbanistycznych itp., według których mają być one wykonane" (Uniwersalny słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2003, tom 3). Mając powyższe na uwadze, pojęcie „planowane przedsięwzięcie" należy rozumieć w potocznym znaczeniu słowa „planowane", tzn. jako przedsięwzięcie nieistniejące, co więcej, nie znajdujące się na żadnym z etapów realizacji, czyli jeszcze nie rozpoczęte, a którego realizacja ma mieć miejsce dopiero w przyszłości.
Podkreślenia wymaga, że za przedstawionym znaczeniem powyższego pojęcia przemawia fakt, że ustawodawca w przepisach prawa nie wprowadził jego definicji legalnej, co oznacza, że zdaniem ustawodawcy termin „planowany" nie jest określeniem wieloznacznym, nieprecyzyjnym czy niezrozumiałym, jak i nie istnieje potrzeba ustalenia nowego znaczenia tego określenia. Zgodnie z treścią § 146 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. z 2016 r. poz. 283 tekst jednolity), w ustawie lub innym akcie normatywnym formułuje się definicję danego określenia, jeżeli:
1) dane określenie jest wieloznaczne;
2) dane określenie jest nieostre, a jest pożądane ograniczenie jego nieostrości;
3) znaczenie danego określenia nie jest powszechnie zrozumiałe;
4) ze względu na dziedzinę regulowanych spraw istnieje potrzeba ustalenia nowego znaczenia danego określenia.
Niewprowadzenie definicji omawianego pojęcia wskazuje na to, iż intencją ustawodawcy było aby określenie „planowany” rozumiano w znaczeniu powszechnie obowiązującym. Potwierdza to nie tylko zacytowany powyżej § 146 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej", ale również § 8 ust. 1 powyższego załącznika, który stanowi iż w ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.
Powyższą interpretację potwierdza również wykładnia systemowa, poprzez zestawienie uooś z Dyrektywą 2011/92/UE oraz wykładnia celowościowa regulacji działu V uooś, której zasadniczym celem jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przed jego zrealizowaniem. Przepisy uooś nakładają obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przed zrealizowaniem inwestycji. Istotą regulacji zawartych w powyższej ustawie jest określenie, przeanalizowanie oraz ocena, w jak najwcześniejszej fazie, bezpośredniego i pośredniego wpływu danego przedsięwzięcia na środowisko, a także możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zarówno na etapie jego realizacji, eksploatacji lub użytkowania, jak i likwidacji. Wynika to z prewencyjnego charakteru Dyrektywy 2011/92/EU, której regulacje do polskiego prawodawstwa zostały wdrożone w uooś. Dyrektywa ta podkreśla, że „najlepsza polityka ochrony środowiska naturalnego polega raczej na zapobieganiu powstawania zanieczyszczeń i zagrożeń u źródła niż na późniejszych próbach przeciwdziałania ich skutkom; potwierdzono potrzebę uwzględnienia tych skutków w środowisku w możliwie najwcześniejszej fazie we wszystkich procesach planowania technicznego i podejmowania decyzji”. Państwa członkowskie winny wykonywać powyższą dyrektywę w sposób w pełni odpowiadający stawianym przez nią wymogom, a w szczególności zgodnie z podstawowym celem tej dyrektywy, którym jest ocena przedsięwzięcia pod względem jego oddziaływania na środowisko przed wydaniem decyzji zezwalającej na jego realizację i przed jego realizacją. Potwierdza to art. 2 ust. 1 Dyrektywy 2011/92/EU, zgodnie z którym Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają wymaganiom w celu uzyskania zezwolenia na inwestycję i ocenie w odniesieniu do ich skutków, przed udzieleniem zezwolenia. Prewencyjny charakter regulacji prawnych dotyczących ocen oddziaływania na środowisko podkreśla także Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 03.07.2008 r. w sprawie C 215/06, wskazując, że art. 2 ust. 1 Dyrektywy 2011/92/EU „należy interpretować bezwzględnie jako oznaczający, że jeżeli Wnioskodawca nie ubiegał się o wymagane zezwolenie i następnie go nie uzyskał i nie przeprowadził wcześniej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli jest ona wymagana, nie może rozpocząć prac dotyczących tego przedsięwzięcia, nie naruszając wymogów tej Dyrektywy”.
W konsekwencji powyższych wywodów można sformułować pogląd, iż przepisy uooś nie przewidują możliwości przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć już istniejących. Gdyby intencją ustawodawcy było objęcie procedurami ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji już zrealizowanych lub będących w trakcie realizacji, treść art. 59 uooś nie zawężałaby przedsięwzięć tylko do planowanych. Przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć innych niż planowane, pozostaje wbrew wyżej wskazanemu przepisowi, ale również w niezgodzie z całokształtem regulacji uooś oraz Dyrektywy 2011/92/EU, co więcej, stanowi podważenie skuteczności tych aktów prawnych. Jedna z naczelnych zasad regulacji z zakresu ochrony środowiska, wyrażona w art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony Środowiska mówi, że kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu, a kto podejmuje działalność, której negatywne oddziaływania na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, jest obowiązany, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi pierwszą instytucję w trakcie procesu inwestycyjnego, umożliwiającą określenie, analizę oraz ocenę możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Weryfikacja przedsięwzięcia pod względem oddziaływania na środowisko po jego zrealizowaniu mogłaby prowadzić do niekontrolowanego przekształcenia środowiska w trakcie procesu inwestycyjnego poprzez umożliwienie inwestorowi unikania podejmowania działań zapobiegających i ograniczających negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia w trakcie jego realizacji.
Mając na uwadze powyższe rozważania dotyczące „przedsięwzięć planowanych”, należy zwrócić uwagę, iż Beneficjent nie uzyskał dla przedsięwzięcia planowanego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mimo iż jednym z elementów przedsięwzięcia miała być linia technologiczna do fosforanowania, dla której to inwestycji kwalifikowanej jako mogąca potencjalnie oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia RM z 2010 r.) wymagane było przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana dopiero dnia 18.02.2013 r., a więc dla przedsięwzięcia już istniejącego. Poza tym Beneficjent dopuścił się naruszenia art. 59 ust. 1 uooś zgodnie z którym oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został stwierdzony w drodze postanowienia przez organ oraz naruszenia art. 71 ust. 2 uooś wedle którego uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przystąpienie Beneficjenta do ubiegania się o dofinansowanie oznacza m.in. akceptację obowiązujących Wytycznych oraz innych norm wynikających z dokumentacji aplikacyjnej oraz przepisów prawa.
Spółka poprzez błędne określenie planowanego przedsięwzięcia jako należącego do grupy IV i niewymagającego uzyskania zarówno postanowienia o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak również decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do momentu jej uzyskania, doprowadziła do wypłaty przez IZ RPO WZ nienależnego Beneficjentowi dofinansowania. Beneficjent nienależnie pobrał część środków przyznanych mu na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA RPZP.01.01.02-32-009/10-00, a przeznaczonych na zakup obrabiarki CNC oraz elektronicznej szafy narzędziowej stanowiących elementy przedsięwzięcia zaplanowanego przez Beneficjenta.
Na skutek przedstawienia dokumentów wskazujących na przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, na etapie rozliczania projektu IZ RPO WZ powzięła wątpliwości co do prawidłowości zakwalifikowania przez Beneficjenta opisanego we wniosku aplikacyjnym przedsięwzięcia do IV grupy przedsięwzięć, co skutkowało poczynieniem wstępnego ustalenia administracyjnego odnośnie istnienia w projekcie nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z dnia 31 lipca 2006 r. ze zm., zwanego dalej: rozporządzeniem nr 1083/2006). Wystąpienie nieprawidłowości potwierdzono zarówno w trakcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków zakończonego wydaniem dnia 29.06.2016 r. decyzji administracyjnej nr WWRPO/24/W/2016 orzekającej zwrot środków od Beneficjenta, jak i postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy, o czym mowa poniżej.
Przeprowadzając analizę czy w przedmiotowej sprawie zaszły wszystkie przesłanki wystąpienia nieprawidłowości należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, iż poprzez nieprawidłowość rozumie się jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym UE w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. W związku z faktem, iż Beneficjent nie poddał zaplanowanego we wniosku aplikacyjnym przedsięwzięcia procedurom oceny oddziaływania na środowisko wskazanym w art. 59 ust. 1 i art. 71 ust. 2 uooś, a także § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia RM z 2010 r., których brzmienie Beneficjent winien mieć na uwadze w związku z określonym w wiążących go Wytycznych obowiązkiem zakwalifikowania przedsięwzięcia do określonej grupy środowiskowej z którego to obowiązku Beneficjent się nie wywiązał należycie, doprowadzając do wydatkowania środków nienależnie pobranych, Beneficjent dopuścił się naruszenia powodującego szkodę finansową w budżecie ogólnym UE. Szkoda w budżecie UE określona została na dwa sposoby, jako szkoda rzeczywista, poprzez którą należy rozumieć środki Wspólnoty, które zostały już nieprawidłowo wypłacone Beneficjentowi oraz szkoda potencjalna, na którą składają się środki Wspólnoty, które mogłyby zostać nieprawidłowo wypłacone Beneficjentowi, gdyby nieprawidłowość nie została wykryta. W analizowanym przypadku Beneficjent doprowadził do poniesienia przez budżet UE szkody realnej, gdyż środki w wysokości nienależnie pobranego przez Spółkę dofinansowania tj. w wysokości 301 529,85 zł mogłaby zostać przez IZ RPO WZ  rozdysponowane na dofinansowanie innego projektu w ramach RPO WZ, który posiadałby wszystkie decyzje przed przystąpieniem do realizacji inwestycji. Część środków przekazanych w ramach przedmiotowego projektu, w rzeczywistości nie powinna być ani wykorzystana przez Beneficjenta ani wypłacona z budżetu UE, winna bowiem służyć takim celom jak podnoszenie poziomu konkurencyjności oraz zdolności inwestycyjnej przedsiębiorstw. Ponieważ zamiast Beneficjenta środki mógłby otrzymać na rozwój przedsiębiorstwa inny podmiot, który zrealizowałby projekt w sposób zgodny z wymogami tj. uzyskałby przed rozpoczęciem realizacji planowanego przedsięwzięcia stosowne decyzje środowiskowe, nie można zgodzić się z twierdzeniem Beneficjenta zawartym we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, że szkoda już nie istnieje.
W tym miejscu należy dodać, iż IZ RPO WZ podziela opinię Beneficjenta, iż art. 2 rozporządzenia nr 1083/2006 nie stanowi normy postępowania. Wspomniany przepis, jak podał Beneficjent, zawiera jedynie definicję legalną pojęcia „nieprawidłowość” i jako taki nie tworzy normy prawa materialnego mogącego stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Tym niemniej przywołany w niniejszej decyzji art. 2 rozporządzenia nr 1083/2006, a ściślej definicja nieprawidłowości, ma znaczenie o tyle, gdyż czynność ta rozpoczyna odczytanie właściwych norm, których naruszenie obliguje organ do zastosowania art. 207 ufp. Jak już wyjaśniono Beneficjent dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa (art. 59 ust. 1 i art. 71 ust. 2 uooś, a także § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia RM z 2010 r.) przyczyniając się do powstania szkody w budżecie unijnym, w efekcie czego uznano, że Beneficjent pobrał środki przekazane na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00 nienależnie, co stanowi przesłankę zwrotu dofinansowania.
W związku z powyższym, wypłacone Beneficjentowi w ramach projektu środki przeznaczone na częściowy zakup obrabiarki CNC rozliczone fakturami:
- nr 1151411 z dnia 13.09.2010 r. w wysokości 49 201,25 zł,
- nr 1154844 z dnia 21.01.2011 r. w wysokości 414 576,88 zł,
- nr 1155282 z dnia 03.02.011 r. w wysokości 22 382,89 zł,
- nr 80017718 z dnia 29.04.2011 r. w wysokości 3 094,12 zł,
- nr 205/SKL/02/2011 z dnia 14.02.2011 r. w wysokości 1 963,85 zł,
- nr 330 86000532 z dnia 28.02.2011 r. w wysokości 4 327,29 zł,
- nr 00134/11 z dnia 28.02.2011 r. w wysokości 2 930,63 zł,
oraz elektronicznej szafy narzędziowej rozliczony fakturą nr 1101662 z dnia 31.01.2011 r. w wysokości 104 582,78 zł, tj. o łącznej wysokości 603 059,69 zł, pierwotnie uznane za kwalifikowalne, stanowią wydatki niekwalifikowalne. Ze względu na otrzymane dofinansowanie stanowiące 50% całkowitych wydatków kwalifikowanych pobranych nienależnie kwota 301 529,85 zł podlega zwrotowi wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.
Warto zaznaczyć, iż kwalifikowalność poniesionych wydatków oceniania jest nie tylko na etapie wniosku o dofinansowanie, ale również w trakcie realizacji oraz po zakończeniu projektu, kiedy to Beneficjent przedkłada kolejne wnioski o płatność. W sytuacji kiedy IZ RPO WZ w trakcie realizacji projektu lub po jego zakończeniu uzna część lub całość wydatków za niekwalifikowalne, Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu środków przekazanych na ich dofinansowanie (§ 7 ust. 1 umowy o dofinansowanie).
Reasumując, w związku z faktem, iż Beneficjent do dnia 18.02.2013 r., tj. dnia uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizował przedsięwzięcie bez wymaganych postępowań środowiskowych, wbrew przepisom prawa (nie uzyskał wymaganych dokumentów środowiskowych dla „przedsięwzięcia planowanego” lecz już istniejącego), przyczynił się do powstania szkody w budżecie unijnym, w związku z czym pobrał środki przekazane na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-009/10-00 nienależnie, co obligowało IZ RPO WZ do odzyskiwania kwoty 301 529,85 zł podlegającej zwrotowi, w tym - na skutek analizy całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zwrotu środków materiału dowodowego - do wydania decyzji utrzymującej w całości w mocy decyzję administracyjną nr WWRPO/24/W/2016 z dnia 29.06.2016 r. orzekającą od Beneficjenta zwrot środków w kwocie 301 529,85 zł wraz z odsetkami określonymi jak dla zaległości podatkowych.