Uchwała Nr 915/06 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

z dnia 13 października 2006 r.

w sprawie skierowania pod obrady Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego projektu uchwały w sprawie stanowiska o lokalizacji gazoportu w Świnoujściu dla celów dywersyfikacji dostaw gazu.

Na podstawie § 45 ust. 1 pkt. 1 Statutu Województwa Zachodniopomorskiego (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego z 2004 r. Nr 24, poz. 456)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Kieruje pod obrady Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego projekt uchwały w sprawie zajęcia stanowiska dotyczącego lokalizacji gazoportu w Świnoujściu dla celów dywersyfikacji dostaw gazu.
2. Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

W celu pozyskania lokalizacji bazy przeładunku LNG w Świnoujściu Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego Uchwałą nr 44/06 z dnia 16 stycznia 2006 r. zamówił opracowanie nt. "Koncepcja budowy gazoportu w Świnoujściu dla celów dywersyfikacji dostaw gazu". W zamówionym opracowaniu przedstawiciele środowisk naukowych i eksperckich wskazywali wiele merytorycznych argumentów przemawiających za lokalizacją inwestycji w Świnoujściu. Najistotniejsze z nich to:
1. Port w Świnoujściu jest najbliższym portem głębokowodnym na Bałtyku od strony cieśnin duńskich. Ma to bardzo istotne znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa żeglugi po tym akwenie. Metanowce płynąc do Świnoujścia ominą szlak żeglugowy o największym nasileniu ruchu statków (w tym tankowców), leżący na północ od wyspy Bornholm. Ominięcie tego obszaru znacznie zmniejsza ryzyko kolizji i awarii morskiej. Obecnie na forum międzynarodowym trwają zabiegi państw skandynawskich zmierzające do uporządkowania ruchu statków na Bałtyku z powodu wzrostu ich ilości, szczególnie tankowców z paliwem płynących do/z portów rosyjskich w Zatoce Fińskiej. Lokalizacja terminalu gazowego w Zatoce Gdańskiej i ruch zbiornikowców z gazem trasą na północ od Bornholmu mogą powodować uzasadnione protesty Danii i Szwecji.
2. Lokalizacja terminalu w Świnoujściu (na Wyspie Wolin) jest najkorzystniejszym usytuowaniem na polskim odcinku wybrzeża morskiego z geopolitycznego punktu widzenia. Transport LNG przez cieśniny duńskie do Świnoujścia będzie się odbywał na akwenach monitorowanych przez system bezpieczeństwa państw NATO. Dzięki temu zminimalizowane zostanie zagrożenie terrorystyczne oraz ekspansywne zakusy lokowania swoich interesów w tym rejonie przez państwa trzecie (czego nie można wykluczyć w przypadku lokalizacji w Zatoce Gdańskiej, w bliskim sąsiedztwie Rosji, np. manewry wojskowe ograniczające lub uniemożliwiające ruch gazowców).
3. Obszar morski terminalu LNG może stanowić awaryjne miejsce oczekiwania dla statków o dużym zanurzeniu wchodzących/wychodzących z portu w Świnoujściu. Jest to szczególnie istotne w kontekście bazy morskiej NATO, obecnie budowanej w Świnoujściu. Najbliższym miejscem oczekiwania statków jest aktualnie kotwicowisko nr 3, odległe o ok. 50 km od portu. W sytuacji kiedy przy terminalu nie będzie zbiornikowca, na obszarze manewrowym będzie możliwe dokonywanie odlichtunku większych statków na wodzie. Jest to istotny czynnik zwiększający funkcjonalność portu handlowego w Świnoujściu.
4. Lokalizacja terminalu w Świnoujściu zapewnia dekoncentrację strategicznych baz paliwowych, co ma kapitalne znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego państwa. Zbyt duże skoncentrowanie baz energetycznych w Trójmieście: petrochemia, naftoport, siarkopol i ewentualnie gazoport stanowi duże zagrożenie z powodu potencjalnych awarii, pożarów, działań terrorystycznych itp.
5. Położenie geograficzne Świnoujścia predestynuje ten port do stworzenia w nim węzła logistycznego odbioru i przesyłu gazu dla regionu północno – zachodniej Polski, z możliwością powiązań z obecnie istniejącą i planowaną w przyszłości europejską i krajową siecią gazociągów: siecią wielkopolską, gazociągiem norweskim w Niechorzu, rurociągiem Bernau – Szczecin, gazociągiem podmorskim Rosja – Niemcy w Greifswaldzie.
6. Województwo Zachodniopomorskie należy do największych odbiorców gazu w Polsce - ponad 8,2% krajowego zużycia. W 2004r. zużycie gazu wyniosło około 1,1 mld m3, tj. prawie trzykrotnie więcej, niż w Województwie Pomorskim, gdzie zużycie wyniosło 0,36 mld m3 . Należy założyć, że w perspektywie najbliższych 10 lat zużycie gazu w Województwie Zachodniopomorskim wyniesie około 2 mld m3 rocznie.
7. Planowane dostawy LNG na poziomie 3 - 5 mld m3 rocznie umożliwią zaopatrzenie w gaz dużych odbiorców przemysłowych, zlokalizowanych w bliskim sąsiedztwie terminalu: Zakłady Chemiczne Police S.A. – około 0,6 mld m3 rocznie, a w przyszłości Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A. – ok. 0,6 mld m3 rocznie (program rozwojowy Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A. zakłada budowę bloku gazowo – parowego o mocy 400 MW).
8. Port w Świnoujściu jest całoroczny, nie występuje zjawisko pływów, położony jest na obszarze asejsmicznym, nie występują utrudnienia nawigacyjne, a sama lokalizacja terminalu nie zakłóci działalności przeładunkowej portu handlowego oraz ruchu statków na torze wodnym Szczecin - Świnoujście. Proponowana lokalizacja terminalu LNG w porcie zewnętrznym w Świnoujściu umożliwia obsługę największych eksploatowanych obecnie gazowców.
9. Część lądowa terminalu mogłaby powstać na terenie o powierzchni około 45 ha do tej pory niezagospodarowanym i traktowanym jako rezerwa na potrzeby portu. Obowiązujący Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Świnoujście dopuszcza we wskazanej lokalizacji przeładunek i składowanie paliw i gazu.
10. Władze administracji rządowej i samorządowej regionu, a także Prezydent i Rada Miasta Świnoujście jednoznacznie i pozytywnie opowiadają się za lokalizacją terminalu w Świnoujściu, co niewątpliwie usprawni i przyspieszy rozwiązywanie problemów formalno – prawnych związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji.
11. Na terenie miasta Świnoujście obowiązuje Uchwała Rady Miasta w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości budynków i budowli powstałych, rozbudowywanych lub zmodernizowanych w wyniku inwestycji, stwarzających preferencje dla potencjalnych inwestorów.
12. Lokalizacja terminalu LNG w Świnoujściu przyczyni się do znaczącego wzrostu przeładunków oraz poprawy międzynarodowej konkurencyjności portów ujścia Odry, a tym samym aktywizacji gospodarczej regionu.
13. Lokalizacja terminalu w Świnoujściu jest korzystna ze względu na różnicę odległości przewozowej w stosunku do portu gdańskiego – dla podróży okrężnej ok. 360 mil morskich (Mm), co przy założeniu średniej prędkości statku 13 węzłów daje ok. 25 godzin żeglugi; w wymiarze finansowym oznacza to, że średniorocznie koszt przewozu 8,3 mln m3 skroplonego gazu w rejon Gdańska będzie droższy o minimum 5 mln USD w stosunku do Świnoujścia.
14. Orientacyjny koszt budowy terminalu LNG w Świnoujściu nie powinien przekroczyć 300 mln USD, a koszt budowy 1 statku o pojemności ok. 135 tys. m3 ok. 200 mln USD.
15. Budowa terminalu w Świnoujściu może ułatwić i zmienić zakres odbudowy istniejącego falochronu wejściowego do portu, a przez to w sposób znaczący obniżyć koszty jego modernizacji.
16. Na etapie opracowywania studium wykonalności należy rozważyć możliwość wykorzystania do rozładunku statków ruchomego terminalu lub boi, a także wykorzystania właściwości geologicznych gruntu do podziemnego magazynowania gazu. Wprowadzenie takich rozwiązań przyczyniłoby się do zmniejszenia kosztów projektowanej inwestycji.
Ponadto w opracowanej "Strategii rozwoju gospodarki morskiej w Województwie Zachodniopomorskim do roku 2015" budowa gazoportu w Świnoujściu wskazywana jest jako szansa rozwoju gospodarczego Regionu.
W związku z powyższym, na podstawie § 45 ust. 1 pkt. 1 Statutu Województwa Zachodniopomorskiego (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego z 2004 r. Nr 24 poz. 456), Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego wnosi o podjęcie przez Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego uchwały w sprawie stanowiska Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego w sprawie lokalizacji gazoportu w Świnoujściu dla celów dywersyfikacji dostaw gazu.