bip.gov.pl
Strona główna » Uchwała nr 959/15 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

Uchwała nr 959/15 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

Uchwała Nr  959/15 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego
z dnia 02 lipca 2015 r.

 

w sprawie podjęcia decyzji w przedmiocie rozłożenia na raty Beneficjentowi Miejskiemu Zakładowi Komunikacji Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. G. w K., spłaty należności wraz z odsetkami, z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 z dnia 05 lipca 2010 r. na realizację projektu pn. „Zakup autobusów” oraz odmowy umorzenia odsetek liczonych od kwoty należności z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 z dnia 05 lipca 2010 r.

 


Na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 tekst jednolity ze zm.), art. 64 ust. 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 55 w zw. z art. 60 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.  2013, poz. 885 tekst jednolity ze  zm.), art. 67a § 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 tekst jednolity) oraz art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596  tekst jednolity ze zm.), Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego

 

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

 

§ 1

1. Podejmuje się decyzję w przedmiocie:

  •  rozłożenia na raty Beneficjentowi Miejskiemu Zakładowi Komunikacji Sp. z o.o.
    z siedzibą przy ul. G. w K., spłaty należności wraz z odsetkami, z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 z dnia 05 lipca 2010 r. na realizację projektu pn. „Zakup autobusów”
  • odmowy umorzenia odsetek liczonych od kwoty należności z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 z dnia 05 lipca 2010 r.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

 


§ 2

 

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

 


§ 3

 

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

Uzasadnienie

 

Beneficjent - Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. G.
w K. - w dniu 05.07.2010 r. zawarł z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniącym rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (zwanej dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 na realizację projektu pn. „Zakup autobusów”.

      Na mocy w/w umowy o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do realizacji projektu w oparciu o wniosek o dofinansowanie, z należytą starannością, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację projektu, a także osiągnięcie celów zakładanych we wniosku o dofinansowanie (§ 4 ust. 4 umowy o dofinansowanie). Ponadto podczas realizacji projektu Beneficjent zobligowany był stosować procedury zapewniające ponoszenie wydatków kwalifikowalnych zgodnie z prawem, zwłaszcza odnoszącym się do zamówień publicznych, w zakresie jakim przepisy te mają zastosowanie do Beneficjenta i do projektu (§ 11 ust. 1 umowy o dofinansowanie), pod rygorem zastosowania wobec niego korekt finansowych obniżających dofinansowanie zgodnie z tzw. „Taryfikatorem” – dokumentem opracowanym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, obecnie Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju (§ 11 ust. 7 umowy o dofinansowanie), określającym tryb postępowania i sposób nakładania korekt finansowych w procesie realizacji przedsięwzięć współfinansowanych z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (zwanym dalej: Taryfikatorem).

      IZ RPO WZ w dniach 10 – 12.09.2012 r. przeprowadziła kontrolę doraźną projektu pn. „Zakup autobusów”, mającą na celu zweryfikowanie poprawności procedur przetargowych prowadzonych przez Beneficjenta. W toku przeprowadzonych czynności kontrolnych w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Dostawa dla MZK Spółki z o.o. w K. dwóch autobusów niskopodłogowych” stwierdzono naruszenie: art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223 poz. 1655 t.j. ze zm., zwanej dalej: p.z.p.) (Taryfikator przewidywał za to naruszenie wskaźnik procentowy korekty finansowej w przedziale 10% - 25%), art. 7 ust. 1 pzp (Taryfikator przewidywał w przypadku tego naruszenia wskaźnik procentowy korekty finansowej w przedziale 5% - 25%), art. 25 ust. 1 pzp (w tym przypadku  Taryfikator przewidywał maksymalny wskaźnik procentowy korekty finansowej na poziomie 5%) i art. 29 ust. 3 pzp (za naruszenie Taryfikator przewidywał maksymalny wskaźnik procentowy korekty finansowej na poziomie 25%). Analogiczne naruszenia jak w przypadku w/w postępowania IZ RPO WZ stwierdziła również w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa dla MZK Spółki z o.o. w K. ośmiu autobusów niskopodłogowych”.

Następnie Beneficjent pismem z dnia 20.11.2012 r. przekazał wyjaśnienia oraz uwagi, co do wyników przeprowadzonej kontroli. Po dokonaniu szczegółowej analizy wyjaśnień przedstawionych przez Beneficjenta, IZ RPO WZ pismem z dnia 21.03.2013 r. podtrzymała w całości swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie stwierdzonych w ramach postępowań o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa dla MZK Spółki z o.o. w K. dwóch autobusów niskopodłogowych” oraz pn. „Dostawa dla MZK Spółki z o.o. w K. ośmiu autobusów niskopodłogowych” naruszeń art. 91 ust. 3 pzp, art. 25 ust. 1 pzp, art. 29 ust. 3 pzp. Ponadto IZ RPO WZ podtrzymała swoje stanowisko odnośnie stwierdzonego w ramach przedmiotowych postępowań naruszenia art. 7 ust. 1 pzp w zakresie żądania przez Zamawiającego, aby w autobusach jednostką napędową był silnik tego samego producenta co oferowany autobus, jak również w zakresie nie dopuszczenia przez Zamawiającego stosowania dodatków chemicznych w celu uzyskania normy Euro 5. Niemniej jednak IZ RPO WZ uznała za wystarczające wyjaśnienia Beneficjenta w zakresie dotyczącym naruszenia w/w art. poprzez żądanie od Wykonawców, aby wykazali się minimum czterema dostawami odpowiadającymi swoim zakresem i rodzajem przedmiotowi zamówienia, każda o wartości co najmniej 1 500 000,00 zł brutto, w związku z czym IZ RPO WZ odstąpiła od stwierdzonego naruszenia w przedmiotowym zakresie.

Z uwagi na naruszenie przez Beneficjenta procedur obowiązujących w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (zwanego dalej RPO WZ), pismem z dnia 02.04.2013 r. IZ RPO WZ wezwała Beneficjenta do zwrotu środków w łącznej kwocie 178 416,88 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych. Ponadto IZ RPO WZ poinformowała Beneficjenta, że w trakcie czynności kontrolnych stwierdzono również, iż wydatki objęte fakturami …, …, …, …, ujęte we wniosku o płatność końcową nr WNP-RPZP.02.01.06-32-006/10-13 zostały także poniesione z naruszeniem procedur, w związku z czym nałożono dodatkowo korektę finansową w wysokości 123 287,48 zł, o którą miała zostać pomniejszona płatność końcowa w projekcie. IZ RPO WZ przyjęła do wyliczenia w/w wysokości korekty wskaźnik procentowy na poziomie 5% (Instytucja Audytowa, za rodzajowo tożsame naruszenie u tego samego Beneficjenta, zaproponowała także wskaźnik procentowy korekty w wysokości 5%).

W odpowiedzi na powyższe Beneficjent pismem z dnia 11.04.2013 r. wyraził zgodę na potrącenie z kwoty dofinansowania kwot 178 416,88 zł oraz 123 287,48 zł, a także odsetek jak dla zaległości podatkowych wyliczonych na dzień 19.12.2012 r. w wysokości 38 630,00 zł, jednocześnie nie wyrażając zgody na potrącenie dalszych odsetek.

W związku z upływem terminu określonego w wezwaniu do zwrotu środków i wyrażeniem przez Beneficjenta zgody jedynie na potrącenie kwoty należności głównej wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi  do dnia 19.12.2012 r., z dniem 22.04.2013 r. wobec Beneficjenta wszczęte zostało postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków pozostających do zwrotu na rzecz IZ RPO WZ z tytułu płatności otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00. 

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego do IZ RPO WZ wpłynęło pismo Dyrektora Departamentu Ochrony Interesów Finansowych Unii Europejskiej w Ministerstwie Finansów informujące, iż Komisja Europejska, po analizie rocznego sprawozdania audytowego oraz rocznej opinii z audytu za 2012 rok, uznała iż za naruszenia, których dopuścił się Beneficjent należy zastosować korektę finansową na poziomie 25% (dot. niezgodności z prawem kryterium oceny oraz dyskryminującej definicji przedmiotu umowy). Audytorzy Komisji wskazali, że najniższa możliwa stawka korekty finansowej zaproponowana przez Instytucję Audytową (5%) jest nieproporcjonalna do powagi naruszenia.

Po dokonaniu ponownej analizy stwierdzonych naruszeń, IZ RPO WZ pismem z dnia 08.07.2013 r. poinformowała Beneficjenta, iż za wykryte w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych naruszenia nałożona zostaje łączna korekta finansowa w oparciu o wskaźnik na poziomie 25%, zamiast pierwotnie ustalonej na poziomie 5%. Jednocześnie IZ RPO WZ wezwała Beneficjenta do zwrotu środków wydatkowanych z naruszeniem procedur w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Kwotę do odzyskania ustalono w wysokości 1 508 521,84 zł, z czego Beneficjent zobowiązany został do zwrotu kwoty 1 122 931,47 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, zaś kwota w wysokości 385 590,37 zł miała pomniejszyć płatność końcową w projekcie (na które to pomniejszenie nie była wymagana zgoda Beneficjenta). Nadto IZ RPO WZ wskazała, iż w związku ze stwierdzeniem, że wydatki objęte fakturami nr:…, …, …, …, ujęte we wniosku o płatność końcową nr WNP-RPZP.02.01.06-32-006/10-13, także zostały poniesione z naruszeniem pzp, nałożono korektę finansową w wysokości 616 437,40 zł, tj. w oparciu o wskaźnik na poziomie 25%. W związku z faktem, że z wniosku o płatność końcową nie można było potrącić w/w kwoty w pełnej wysokości (z uwagi na niewystarczającą ilość środków), jedynie kwota w wysokości 385 590,37 zł miała pomniejszyć płatność końcową w projekcie (pozostała kwota, tj. 230 847,03 zł została ujęta w kwocie 1 122 931,47 zł, do zwrotu której został wezwany Beneficjent).

Po poinformowaniu Strony przez organ pismem z dnia 08.07.2013 r. o zamiarze zakończenia postępowania administracyjnego, Beneficjent pismem z dnia 19.07.2013 r. przedstawił swoje stanowisko w sprawie odnośnie zebranego przez organ materiału dowodowego.

W dniu … r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję nr WWRPO/…/W/2013 orzekającą o zwrocie przez Beneficjenta środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, otrzymanych w ramach RPO WZ na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 w wysokości 1 122 931,47 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych.

Następnie korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 207 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 tekst jednolity) Beneficjent pismem z dnia 29.08.2013 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją administracyjną. IZ RPO WZ po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, wydała dnia … r. decyzję nr WWRPO/…/W/2013 utrzymującą w mocy decyzję z dnia … r. nr WWRPO/…/W/2013 w całości.

      Na powyższą decyzję Beneficjent pismem z dnia 03.01.2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (zwanego dalej: WSA) w S. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonalności decyzji. IZ RPO WZ postanowieniem z dnia 22.01.2014 r. wstrzymała wobec zobowiązanego wykonalność decyzji administracyjnej nr WWRPO/…/W/2013 utrzymującej w całości mocy decyzję nr WWRPO/…/W/2013.

      W dniu … r. WSA oddalił skargę Beneficjenta (sygn. akt …). Na w/w wyrok Beneficjent miał prawo złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zwanego dalej: NSA) w terminie 30 dni od dnia doręczenia Stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

      Mając na względzie w/w wyrok WSA w S. oraz fakt, iż zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm., zwanej dalej: ppsa), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, Beneficjent pismem z dnia 14.04.2015 r. (doręczonym dnia 17.04.2015 r.) wniósł o rozłożenie na 4 równe raty płatne do końca 2015 r. należności głównej w kwocie 1 122 931,47 zł oraz umorzenie w całości odsetek liczonych od kwoty należności głównej, które to należności zostały orzeczone do zwrotu decyzją administracyjną nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. utrzymaną w całości w mocy decyzją administracyjną nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r.  

      W nawiązaniu do powyższego wniosku Beneficjenta, pismem z dnia 04.05.2015 r. IZ RPO WZ zwróciła się do Strony z prośbą o uzupełnienie przedmiotowego wniosku o dowód uiszczenia opłaty skarbowej za dokonanie czynności urzędowej oraz o dokumenty niezbędne do jego rozpatrzenia i analizy, w terminie 7 dni od doręczenia pisma, tj. formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis (jeśli dotyczy), dokumenty dotyczące sytuacji ekonomicznej Wnioskodawcy za okres 2013-2015 uzasadniające udzielenie wnioskowanej ulgi, aktualne zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości, aktualne zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (zwanego dalej: ZUS) o niezaleganiu w opłacaniu składek, informację o ilości zatrudnionych pracowników.

      Pismem z dnia 12.05.2015 r. Beneficjent uzupełniając wniosek o udzielenie ulgi przedłożył następujące dokumenty: sprawozdania finansowe za lata 2012-2014, formularz o symbolu F-01/I-01 „Sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz nakładach na środki trwałe” dot.
I kwartału 2015 r., zaświadczenie Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w podatkach, zaświadczenie ZUS nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w opłacaniu składek, zaświadczenie ZUS z dnia 27.04.2015 r. o stanie zatrudnienia i formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, a także przedłożono dowód uiszczenia opłaty skarbowej. Ponadto Beneficjent w piśmie z dnia 12.05.2015 r. wskazał na okoliczności, na których opiera swoje żądanie określone w piśmie z dnia 14.04.2015 r., tj. uzasadnił dlaczego wnosi o zastosowanie ulgi w postaci rozłożenia na 4 równe raty do końca 2015 r. płatności należności głównej w kwocie 1 122 931,47 zł oraz umorzenie w całości odsetek liczonych od kwoty należności głównej, które to należności zostały orzeczone do zwrotu decyzją administracyjną nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. utrzymaną w całości w mocy decyzją nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. Wnioskodawca podał, iż jako jednoosobowa Spółka Miasta K. świadcząca usługi o charakterze użyteczności publicznej w zakresie lokalnego transportu zbiorowego (pełniąca rolę zarówno organizatora, jak i operatora przewozów), pomimo uzyskanych rekompensat z Urzędu Miejskiego w K. z tytułu utraconych przychodów w wyniku realizacji przewozów osób uprawnionych do przejazdów ulgowych oraz bezpłatnych, uzyskała w kolejnych latach następujący wynik finansowy: rok 2012 – (…) w wysokości (…) zł, rok 2013 – (…) w wysokości (…) zł, rok 2014 – (…) w wysokości (…) zł. Wskazał, iż uzyskany w ostatnim roku wynik finansowy jest konsekwencją spadku przychodów z działalności podstawowej o kwotę (…) zł i zostanie pokryty zyskami lat przyszłych, przed wszystkim z działalności dodatkowej. Negatywny wpływ na przychody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej ma, zdaniem Wnioskodawcy, pogarszająca się struktura wiekowa mieszkańców Miasta K. Nadto jak wskazano Zarząd Miejskiego Zakładu Komunikacji Sp. z o.o. szczegółowo analizuje sposób wydatkowania środków finansowych, tak aby zoptymalizować koszty funkcjonowania firmy, a jednocześnie świadczyć usługi o odpowiednim standardzie jakościowym. Zapłata odsetek od nałożonej korekty finansowej znacząco wpłynęłaby, w opinii Strony, na pogorszenie i tak niełatwej sytuacji ekonomicznej Spółki. Konsekwencją pokrycia kosztów z tytułu w/w odsetek byłaby konieczność szukania dodatkowych oszczędności w już zoptymalizowanych kosztach działalności Spółki. Zdaniem Beneficjenta, jedynym obecnie rozwiązaniem, niegwarantującym efektów ekonomicznych, byłoby zmniejszenie zatrudnienia, a tym samym pogorszenie jakości świadczonych usług przez Spółkę (zmniejszenie częstotliwości kursów, zawieszanie kursów linii ekonomicznie nieopłacalnych, obniżenie jakości napraw taboru). Ponadto konieczność uregulowania w ratach do końca 2015 r. kwoty należności głównej w wysokości 1 122 931,47 zł tytułem zwrotu środków otrzymanych na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00 będzie miała również negatywny wpływ na sytuację ekonomiczno-finansową Spółki, ale pozwoli na zachowanie płynności finansowej. Reasumując Wnioskodawca wskazał, iż jednorazowa zapłata tak wysokiego zobowiązania byłaby dużym obciążeniem dla firmy, a środki finansowe niezbędne na pokrycie zwrotu w/w kwoty Spółka byłaby w stanie przekazać po otrzymaniu kolejnych rekompensat z Urzędu Miasta lub zaciągnięciu kredytu.

      W związku ze złożonym przez Beneficjenta wnioskiem o udzielenie ulgi z dnia 14.04.2014 r. uzupełnionym pismem z dnia 12.05.2015 r., IZ RPO WZ przeprowadziła postępowanie administracyjne, obejmujące całościową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie
(w tym m.in. dokumentacji przedłożonej przez Wnioskodawcę) z uwzględnieniem treści uzupełnionego wniosku o udzielenie ulgi wraz z uzasadnieniem, a także pełną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy, co pozwoliło na odniesienie się do przedmiotowego wniosku jak poniżej.

      W pierwszej kolejności należy nadmienić, iż kwestię ulg w spłacie zobowiązań z tytułu zwrotu środków w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dalej ufp (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 tekst jednolity ze zm.) Zapisy niniejszej ustawy dają IZ RPO WZ możliwość umarzania w całości albo w części, odraczania spłaty lub rozkładania na raty należności pieniężnych o charakterze niepodatkowych należności publiczno-prawnych (art. 64 ust. 1 w zw. z art. 55 ufp). Należności publiczno-prawne należy rozumieć jako należności niebędące podatkami i opłatami, stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publiczno-prawnych. Ich podstawą są przepisy powszechnie obowiązującego prawa, a cechą charakterystyczną podporządkowanie w granicach wyznaczonych prawem objętych nimi jednostek organom wyposażonym we władztwo publiczne. Na mocy art. 60 pkt 6 ufp do niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publiczno-prawnym należą właśnie należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności.

      Jednocześnie, z uwagi na to, że przepisy ufp nie wskazują przesłanek udzielania ulg w spłacie należności stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym, na podstawie odesłania zawartego w art. 67 ufp, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy kpa i odpowiednio przepisy działu
III Ordynacji podatkowej. W dziale III Ordynacji podatkowej, kwestia ulg w spłacie zobowiązań uregulowana została w rozdziale 7a - ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Zatem, stosując odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej (art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej), właściwy organ może udzielić zobowiązanemu ulgi w spłacie zobowiązań stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zobowiązanego lub interesem publicznym.

      Użyte w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej zwroty: ważny interes podatnika i interes publiczny,
nie mają stałego zakresu treści. Są to swoiste klauzule generalne, odsyłające do ocen pozaprawnych. To wszystko sprawia, że w identyfikowaniu powyższych pojęć szczególnego znaczenia nabiera orzecznictwo sądów administracyjnych.

Zgodnie z orzecznictwem tych sądów ważny interes podatnika wymaga zaistnienia takich zdarzeń, na które sam podatnik nie mógł mieć wpływu, nawet przy dołożeniu nadzwyczajnej staranności. Zgodnie z wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 16.01.2003 r. (sygn. akt SA/Sz 945/01), ważny interes podatnika (o którym mowa w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej) to sytuacja,
w której z powodów nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Zdarzeniem losowym będzie, np. zaistniałe, niespodziewane zdarzenie, niezależne od woli podatnika, które może spowodować, że ten znalazł się w trudnej sytuacji materialnej, niepozwalającej mu na zapłatę należności. Ponadto przesłanka ważnego interesu podatnika, od wystąpienia której uzależniona jest możliwość udzielenia ulgi wymaga ustalenia sytuacji majątkowej zobowiązanego, w tym skutków ekonomicznych jakie wystąpią w wyniku realizacji zobowiązania dla niego oraz możliwości funkcjonowania firmy. Poza tym zgodnie z wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 15.03.2013 r. (sygn. akt I SA/Lu 612/12) ważnego interesu podatnika, będącego jedną z przesłanek udzielenia ulgi nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie udzielenia ulgi dotyczącej powstałej zaległości podatkowej. Przeciwnie, przez ważny interes podatnika należy rozumieć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji podatnika. W wyroku z dnia 18.04.2012 r. (sygn. akt II FSK 2118/10), NSA wyjaśnił, że ogólną dyrektywą interpretacyjną przy wykładni pojęcia ważnego interesu podatnika powinno być uznanie wyjątkowości instytucji przyznawania wszelkich ulg w spłacie zobowiązań. Dalej NSA wskazał, że chodzi o sytuacje wyjątkowe, losowe, niezależne od działań podatnika, np. klęskę żywiołową czy nagłą ciężką chorobę. Inne rozumienie tego pojęcia doprowadziłoby do uznania, że każdy podatnik znajdujący się w trudnej sytuacji ekonomicznej spełniałby przesłanki do uzyskania ulg w spłacie zobowiązań. Ważny interes podatnika musi zatem istnieć obiektywnie, a nie wyłącznie w przekonaniu Beneficjenta składającego wniosek o przyznanie ulgi. Z subiektywnego punktu widzenia podatnika, w każdej sytuacji może mieć on ważny interes w uzyskaniu danej ulgi. Natomiast przesłankę interesu publicznego najpełniej charakteryzuje pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 12.02.2003 r. (sygn. akt III SA 1838/01), w którym interes ten określono jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, itp.

      Mając powyższe na uwadze, odnosząc się jednocześnie do przesłanki ważnego interesu zobowiązanego należy wskazać, iż badając sytuację Beneficjenta organ powinien przeanalizować sytuację ekonomiczną zobowiązanego, a także uwzględnić jej przyczyny. Dopiero zestawienie tych elementów wraz z wysokością należności do spłaty, pozwala na ocenę ważnego interesu podatnika. W związku z powyższym, IZ RPO WZ ustaliła, że Beneficjent - jak wskazał w piśmie z dnia
12.05.2015 r. - stanowi jednoosobową Spółkę Miasta K. i świadczy usługi o charakterze użyteczności publicznej w zakresie lokalnego transportu zbiorowego zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie drogowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 5, poz. 13 ze zm.). Strona wskazała, iż ustawa o publicznym transporcie zbiorowym określa formy organizacji publicznego transportu zbiorowego. W Mieście K. funkcjonuje model organizacji i zarządzania komunikacją miejską zakładający wypełnianie roli organizatora przewozów i ich operatora przez jeden podmiot – Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. Jak wskazał Beneficjent, szczególne znaczenie dla organizatora i operatora ma finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej. W w/w spółce finansowanie to polega na przekazaniu przez Urząd Miejski w K. rekompensaty z tytułu utraconych przychodów w wyniku realizacji przewozów osób uprawnionych do przejazdów ulgowych oraz przejazdów bezpłatnych na podstawie odpowiednich ustaw lub uchwały Rady Miejskiej. Ustalono także (w oparciu o zaświadczenie Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w podatkach oraz zaświadczenie ZUS nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w opłacaniu składek), iż Beneficjent reguluje w terminie swoje zobowiązania publiczno-prawne tj. zobowiązania względem ZUS oraz Urzędu Skarbowego. Jak wynika z zaświadczenia ZUS z dnia 27.04.2015 r. o stanie zatrudnienia, Beneficjent zatrudniał: (…) pracowników w miesiącu październiku 2014 r., (…) pracowników w miesiącu listopadzie 2014 r., (…) pracowników w miesiącu grudniu 2014 r., (…) pracowników w miesiącu styczniu 2015 r., (…) pracowników w miesiącu lutym 2015 r. oraz (…) pracowników w miesiącu marcu 2015 r.

      Nadto IZ RPO WZ ustaliła, iż z materiału dowodowego sprawy wynika, iż przychody Spółki ogółem wyniosły: (…) zł w 2012 r., (…) zł w 2013 r., (…) zł w 2014 r., (…) zł – wykonanie za I kwartał 2015 r.

Z kolei łącznie koszty działalności wyniosły: (…) zł w 2012 r., (…) zł w 2013 r., (…) zł w 2014 r., (…) zł – wykonanie za I kwartał 2015 r.

Mając na uwadze powyższe, wynik finansowy brutto Spółki za okres 2012 – I kwartał 2015 r. wyniósł odpowiednio: (…) zł w 2012 r., (…) zł w 2013 r., (…) zł w 2014 r., (…) zł wykonanie za I kwartał 2015 r. Z kolei wynik netto w 2012 r. odnotowano w wysokości (…) zł, w 2013 r. w wysokości (…) zł, w 2014 r. w wysokości (…) zł, zaś wykonanie za I kwartał 2015 r. stanowi kwotę (…) zł. Jak podał Beneficjent w piśmie z dnia 12.05.2015 r. uzyskany w ostatnim pełnym roku wynik finansowy jest konsekwencją spadku przychodów z działalności podstawowej i zostanie pokryty zyskami lat przyszłych, przede wszystkim z działalności dodatkowej.

Ponadto jak ustalono (w oparciu o przedłożone przez Wnioskodawcę bilanse za okres 2013-2014), majątek Spółki (aktywa łącznie) według stanu na dzień 31.12.2013 r. wynosił (…) zł, a według stanu na dzień 31.12.2014 r. (…) zł. Zaś stan aktywów trwałych w przedłożonym przez Stronę formularzu o symbolu F-01/I-01 „Sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz nakładach na środki trwałe” dot. I kwartału 2015 r., na koniec okresu sprawozdawczego wynosił (…) zł, a aktywów obrotowych (…) zł.

      Należy podkreślić, iż na osiąganie przez Spółkę wskazanych powyżej wyników finansowych,
w tym przed wszystkim na przychody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej ma negatywny wpływ - na co zwrócił uwagę Beneficjent w piśmie z dnia 12.05.2015 r. – fakt, iż na przestrzeni ostatnich lat w wyniku pogarszającej się struktury wiekowej mieszkańców Miasta K. spada liczba osób w wieku 25-65 lat, którzy nie korzystają z ulg w komunikacji miejskiej na rzecz osób w wieku powyżej 65 lat. Ponadto jak wskazał Beneficjent w w/w piśmie, z badań przeprowadzonych na potrzeby Planu Zrównoważonego Rozwoju Transportu Publicznego dla Miasta K. na lata 2015-2025 wynika, że do 2025 r. liczba osób w wieku powyżej 65 lat uprawnionych do przejazdów ulgowych i bezpłatnych wzrośnie o 40% przy jednoczesnym spadku o 15% liczby osób niekorzystających z ulg.
Jak podkreślono, z powodu obniżającego się współczynnika odpłatności k. komunikacji miejskiej zbliżającego się do poziomu 50%, wynikającego z ciągle rosnącej grupy pasażerów uprawnionych do przejazdów bezpłatnych i ulgowych, która to grupa w 2014 r. osiągnęła 70% ogółu przewiezionych pasażerów, konieczności utrzymania odpowiednich standardów przewozów szczególnie dla osób starszych i osób niepełnosprawnych (niska podłoga, przyklęk, miejsce dla wózków inwalidzkich) rosną koszty po stronie organizatora i operatora przewozów nie pokryte wpływami ze sprzedaży biletów.

      Mając na uwadze wyniki finansowe Spółki prowadzącej działalność m.in. w obszarze publicznego transportu drogowego, na które na przestrzeni ostatnich lat zaczęła mieć negatywny wpływ pogarszająca się struktura wiekowa mieszkańców Miasta K., zapewnienie możliwości funkcjonowania przedsiębiorstwa realizującego zadania ważne dla społeczności lokalnej oraz biorąc pod uwagę wysokość należności do spłaty wskazać należy, iż w analizowanej sprawie istnieje przesłanka ważnego interesu zobowiązanego. Warto podkreślić, iż konieczność jednorazowej spłaty IZ RPO WZ całego zobowiązania może negatywnie wpłynąć na działalność Beneficjenta istotną dla społeczności lokalnej. Zatem dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa pozostaje istotne nie tylko z punktu widzenia samego Wnioskodawcy, ale jest również ważne dla mieszkańców Miasta K.

      IZ RPO WZ wzięła pod uwagę okoliczności dotyczące rodzaju działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę i jej znaczenie dla Miasta K., a zatem zwróciła uwagę na przesłankę interesu publicznego. Jak już wskazywano w niniejszej decyzji, Wnioskodawca będący jednoosobową Spółką Miasta K. – jak podał w piśmie z dnia 12.05.2015 r. - świadczy usługi o charakterze użyteczności publicznej w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, pełniąc rolę zarówno organizatora, jak i operatora przewozów. Należy dodać, iż jak wynika również z w/w pisma, z uwagi na świadczenie przez Spółkę przewozów o charakterze użyteczności publicznej Urząd Miejski w K. uczestniczy w ich finansowaniu, które polega na przekazywaniu rekompensaty z tytułu utraconych przychodów w wyniku realizacji przewozów osób uprawnionych do przejazdów ulgowych oraz przejazdów bezpłatnych na podstawie odpowiednich ustaw lub uchwały Rady Miejskiej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 14 ustawy o publicznym transporcie drogowym, mianem publicznego transportu zbiorowego określa się powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany w określonych odstępach czasu i po określonej linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej. Z powyższej definicji wynika, że aby dany przewóz mógł być uznany za mieszczący się w ramach transportu publicznego muszą zostać spełnione trzy przesłanki. Musi być on: a) powszechnie dostępny, czyli każda osoba spełniająca regulamin przewoźnika powinna mieć prawo z danego środka transportu korzystać; b) regularny wykonywany określonych odstępach czasu, czyli musi być ujęty w ramy rozkładu jazdy; c) realizowany po określonej linii lub sieci komunikacyjnej, czyli przewoźnik musi mieć dostęp do przystanków. Transport publiczny spełnia szereg ważnych funkcji. Głównymi założeniami są: 1) zapewnienie ogółowi mieszkańców dostępu do wszelkich rodzajów usług; 2) eliminowanie wykluczenia społecznego w aspekcie wykluczenia komunikacyjnego mieszkańców peryferyjnie położonych obszarów; 3) przeciwdziałanie zjawiskom kongestii ruchu drogowego (czyli wzrostowi liczby pojazdów na drodze i natężeniu ruchu drogowego); 4) aktywizowanie gospodarcze i funkcjonalne obszarów; 5) udostępnienie obszarów dla celów turystycznych i rekreacyjnych; 6) zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa komunikacyjnego pasażerom. Ważny jest również aspekt energetyczno-ekologiczny. Korzystanie z transportu zbiorowego przyczynia się do zużycia kilkukrotnie mniej paliwa i mniejszej emisji zanieczyszczeń niż w przypadku korzystania z samochodu. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę pozwalają mieszkańcom Miasta K. na łatwiejszy dostęp m.in. do ośrodków opieki medycznej, szkół, przedszkoli, żłobków, zakładów pracy, obiektów handlowych, miejsc rekreacji, rozrywki, instytucji kultury, administracji i innych. Jego funkcjonowanie uzasadniają zatem względy natury społecznej. Ponadto utrzymanie funkcjonowania przedsiębiorstwa, przy odpowiednim poziomie świadomości społecznej, może przyczynić się do zmniejszenia zjawiska kongestii oraz pozytywnych skutków w wymiarze energetyczno-ekonomicznym. Innymi słowy skutkiem rozwoju komunikacji zbiorowej jest mniejsze zanieczyszczenie środowiska miejskiego. Należy mieć na uwadze, iż następują wyraźne zmiany stylu i modelu życia, wyrażające się w przyspieszeniu jego tempa i wzroście aktywności ludzi w różnym wieku. Zwiększająca się wraz z rozwojem miast mobilność ich mieszkańców pozwala na utrzymanie odpowiedniego poziomu życia i przemawia za wspieraniem sektora transportu publicznego. Funkcjonowanie Miejskiego Zakładu Komunikacji Sp. z o.o. umożliwi mieszkańcom Miasta K. zaspokajanie ich codziennych potrzeb oraz wypełnianie obowiązków. Mając powyższe na uwadze, dalsze prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności w zakresie lokalnego transportu zbiorowego niewątpliwie należy uznać za ważne dla społeczności lokalnej,
a więc IZ RPO WZ  uznała, iż zaszła także przesłanka interesu publicznego.

      Po stwierdzeniu, że w rozpatrywanej sprawie za przyznaniem ulgi przemawia ważny interes podatnika lub interes publiczny organ powinien ustalić czy Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, albowiem zgodnie z art. 64 ufp właściwy organ, na wniosek zobowiązanego prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań z tytułu należności, o których mowa w art. 60 pkt 6 ufp, które:

  • nie stanowią pomocy publicznej;
  • stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Wspólnot Europejskich dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;
  • stanowią pomoc publiczną, przeznaczoną na jeden z celów określonych w art. 67 b § 1 pkt 3 lit. a-m.

W tym miejscu należy wskazać, iż na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis z dnia 12.05.2015 r. Beneficjent oświadczył, iż nie prowadzi działalności w sektorze rybołówstwa i akwakultury, produkcji podstawowej produktów rolnych określonych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych wymienionych w w/w załączniku, w sektorze drogowego transportu towarów i wnioskowana pomoc de minimis nie będzie przeznaczona na tą działalność. Nadto Beneficjent wskazał we wspomnianym formularzu, iż nie otrzymał pomocy de minimis, ani innej pomocy, na pokrycie tych samych kosztów, na które ma być przeznaczona pomoc de minimis. Podał, iż odnotowuje (…), jednakże jego obroty (…), (…) przepływ środków finansowych, lecz (…) suma zadłużenia Wnioskodawcy. Beneficjent zaznaczył, iż nie istnieją inne okoliczności, wskazujące na trudności w zakresie płynności finansowej. W związku z powyższym nie odnotowano negatywnych przesłanek udzielenia pomocy de minimis.

      W analizowanej sprawie z przyczyn opisanych powyżej IZ RPO WZ stwierdziła, iż za udzieleniem ulgi w spłacie należności przemawia zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny.
W ocenie IZ RPO WZ konieczność jednorazowej spłaty całej kwoty wynikającej z decyzji administracyjnej nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. utrzymanej w całości w mocy decyzją nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. mogłaby utrudnić wykonywanie działalności przez Wnioskodawcę. Jednakże udzielenie Stronie ulgi w spłacie w postaci rozłożenia zobowiązania wymaganego do zwrotu na miesięczne raty pozwoli już, zdaniem organu, Wnioskodawcy na funkcjonowanie, a w szczególności umożliwi zaspokajanie potrzeb mieszkańców Miasta K. Tym samym organ uwzględnił wniosek Strony o rozłożenie na 4 raty całości należności głównej określonej w/w decyzją administracyjną Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego, rozkładając na 4 raty również należne IZ RPO WZ odsetki.

      W tym miejscu należy wskazać, iż samo uwzględnienie wniosku o rozłożenie płatności na raty nie powoduje co do zasady (w przeciwieństwie do pozostałych ulg uznaniowych) rezygnacji organu z należnego mu świadczenia, choćby w związku z naliczeniem opłaty prolongacyjnej. Zobowiązania podatkowe są należnościami publiczno-prawnymi, a obowiązek ich ponoszenia obciąża każdego obywatela. Wszelkie zwolnienia podatkowe w systemie prawa polskiego są wyjątkiem i istotnym odstępstwem od zasad powszechności opodatkowania i równości podatników wobec przepisów prawa oraz odejściem od konstytucyjnej zasady sprawiedliwości. Relacja art. 67a Ordynacji podatkowej do zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 84 Konstytucji wskazuje, że ma ona charakter wyjątku od zasady, co oznacza konieczność jego ścisłej wykładni i stosowania jako normy o charakterze szczególnym, w sytuacjach naznaczonych taką właśnie cechą. Przy czym należy pamiętać, iż każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.

      W analizowanej sprawie, zdaniem IZ RPO WZ, Wnioskodawca pozostaje w trudnej sytuacji finansowej, lecz nie uniemożliwia ona Wnioskodawcy spłaty zadłużenia, biorąc pod uwagę rozłożenie płatności w czasie. W tym miejscu należy wskazać, że IZ RPO WZ ma na uwadze, iż jak wskazał Beneficjent w piśmie z dnia 12.05.2015 r. przychody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej wykazują tendencję spadkową, która jest wynikiem pogarszającej się struktury wiekowej mieszkańców Miasta K. Jednakże należy zauważyć, iż pomimo – wedle wskazania Beneficjenta – spadku na przestrzeni ostatnich lat liczby osób w wieku 25-65 lat, które nie korzystają z ulg w komunikacji miejskiej na rzecz osób w wieku powyżej 65 lat, podmiot nadal reguluje w terminie swoje zobowiązania publiczno-prawne, tj. zobowiązania względem ZUS oraz Urzędu Skarbowego (zaświadczenie Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w podatkach oraz zaświadczenie ZUS nr … z dnia 27.04.2015 r. o niezaleganiu w opłacaniu składek). Strona wskazała, iż z badań przeprowadzonych na potrzeby Planu Zrównoważonego Rozwoju Transportu Publicznego dla Miasta K. na lata 2015-2025 wynika, że do 2025 r. liczba osób w wieku powyżej 65 lat uprawnionych do przejazdów ulgowych i bezpłatnych wzrośnie o 40% przy jednoczesnym spadku o 15% liczby osób niekorzystających z ulg, jednakże należy zauważyć iż jest to perspektywa długoterminowa, a świadomość zmian w strukturze wiekowej pozwala Beneficjentowi na stopniowe przygotowanie się do nich. Poza tym działalność podstawowa Spółki w postaci świadczenia usług o charakterze użyteczności publicznej w zakresie lokalnego transportu zbiorowego jest finansowana również poprzez rekompensaty, które jak wskazał Beneficjent otrzymuje on z Urzędu Miejskiego w K., z tytułu utraconych przychodów w wyniku realizacji przewozów osób uprawnionych do przejazdów ulgowych oraz przejazdów bezpłatnych na podstawie odpowiednich ustaw lub uchwały Rady Miejskiej. A nadto Spółka prowadzi dodatkową działalność i gorsze wyniki finansowe w jednym obszarze może rekompensować zyskami, które może potencjalnie wygenerować świadcząc inne usługi.

      Poza wskazanymi uprzednio okolicznościami podkreślić, iż każdy przedsiębiorca może poszukiwać rozwiązania swojej przejściowo gorszej sytuacji finansowej poprzez rozważenie zaciągnięcia kredytu czy pożyczki, co w obecnych realiach rynkowych jest sytuacją dość powszechnie spotykaną. Takiej możliwości nie wykluczył również Beneficjent (pismo z dnia 12 maja 2015 r.), co oznacza iż w jego ocenie pozostaje podmiotem na tyle wiarygodnym dla banków czy innych instytucji finansowych, iż taka ewentualność nie jest wykluczona. Spółka posiada również majątek, którym może dysponować.

      Reasumując, trudności finansowe nie są równoznaczne z niemożnością zapłaty zobowiązań wobec innych podmiotów, w tym IZ RPO WZ i nie stanowią podstawy do udzielenia ulgi w postaci umorzenia odsetek od należności. W sytuacji gdy Wnioskodawca posiada majątek (podlegający egzekucji) i prowadzi działalność dodatkową (poza świadczeniem usług lokalnego transportu publicznego) która może potencjalnie wygenerować zyski, uwzględnienie wniosku o umorzenie odsetek od należności orzeczonej do zwrotu decyzją administracyjną nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. utrzymaną w całości w mocy decyzją nr WWRPO/…/W/2013 z dnia … r. byłoby sprzeczne z ważnym interesem publicznym, gdyż ciężar spłaty należności w sytuacji rezygnacji organu z należnych mu świadczeń obciążyłyby budżet województwa. Nadto udzielenie ulgi w postaci umorzenia, o którym mowa byłoby sprzeczne z ważnym interesem publicznym, również z uwagi na fakt, iż Beneficjent dysponuje potencjalną możliwością zaciągnięcia zobowiązań kredytowych czy pożyczkowych ażeby spłacić zobowiązania publiczno-prawne, a także miał możliwość przygotowania się na zmiany które wystąpiły/występują na rynku a mają związek ze świadczoną działalnością podstawową (zmiana struktury wiekowej społeczeństwa nie jest wszak zdarzeniem nagłym) i przeprowadzenia w związku z tym ewentualnych zmian w przedsiębiorstwie. Poza tym mając na uwadze argument Beneficjenta zawarty w piśmie z dnia 12.05.2015 r., iż koszty po stronie organizatora i operatora przewozów jakim jest Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. rosną na skutek konieczności utrzymania odpowiednich standardów przewozów szczególnie dla osób starszych i osób niepełnosprawnych (niska podłoga, przyklęk, miejsce dla wózków inwalidzkich) należy wskazać, iż konieczność ponoszenia wydatków stanowi naturalny element prowadzenia działalności, poza tym jak już wspomniano zmiany w strukturze wiekowej społeczeństwa nie są zdarzeniem, którego nie można było przewidzieć. Obecne trudności Beneficjenta, mając na uwadze również świadczenie przez niego usług użyteczności publicznej i znaczenie funkcjonowania przedsiębiorstwa dla społeczności lokalnej, pozwalają zdaniem IZ RPO WZ na przychylenie się do wniosku Beneficjenta w części dotyczącej spłaty zobowiązania w 4 miesięcznych ratach. Beneficjent wykazał, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wystąpieniem przesłanki ważnego interesu zobowiązanego i interesu publicznego, która może uzasadniać udzielenia ulgi w postaci rozłożenia na raty. Ponownie wyraźnie podkreślić należy, iż brak obowiązku natychmiastowego zwrotu całości środków w związku rozłożeniem ich spłaty na raty umożliwi Beneficjentowi dalsze prowadzenie dotychczasowej działalności, a jednocześnie pozwoli na nienaruszenie środków budżetu województwa, do którego musiałoby dojść w przypadku gdyby IZ RPO WZ zrezygnowała z należnych jej od Beneficjenta świadczeń.

Mając na uwadze powyższe rozważania, za zasadne uznano rozłożenie na 4 miesięczne raty Beneficjentowi, spłaty należności wraz z odsetkami, z tytułu zwrotu środków otrzymanych na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00. Jednocześnie należało odmówić uznania wniosku Beneficjenta w zakresie umorzenia odsetek liczonych od kwoty należności z tytułu zwrotu środków otrzymanych na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.02.01.06-32-006/10-00. Należy zaznaczyć, iż, w świetle koncepcji uznania administracyjnego, organ jest skrępowany w zakresie oceny zaistnienia przesłanek zastosowania ulgi, ale pozostaje nieskrępowany w zakresie tego, jak postąpić w przypadku ich stwierdzenia. Uznanie nie wyraża się zatem w swobodzie oceny w danym stanie faktycznym sprawy okoliczności odpowiadających użytym pojęciom ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia nawet przy ich ustaleniu. Organ może - w granicach uznania administracyjnego - nie uwzględnić wniosku Strony, o ile sprecyzuje w sposób racjonalny przyczyny tego stanu rzeczy, co też w niniejszej sprawie uczyniono.

 

 

 

Zanonimizowała Anna Jończyk na podstawie przepisów o ochronie danych osobowych.

 

Plik: 
367.84 KB29-05-2020 decyzjabip.pdf [1]

Informacje o stronie

Wprowadził(a)
Anna Jończyk
(22 lipca 2015 12:53)
Opublikował(a)
Aurelia Szyszłowska
(29 maja 2020 10:21)
Liczba odsłon
500

Adres URL źródła: https://www.bip.wzp.pl/artykul/uchwala-nr-95915-zarzadu-wojewodztwa-zachodniopomorskiego

Odnośniki:
[1] https://www.bip.wzp.pl/sites/bip.wzp.pl/files/articles/decyzjabip_5.pdf