Uchwała Nr  1203/16 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego
z dnia  26 lipca 2016 r.

w sprawie podjęcia decyzji orzekającej solidarną odpowiedzialność Pana Jerzego Ejmy za zaległości spółki „TDE” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Wałczu przy ul. Kołobrzeskiej 39 z tytułu braku zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-072/10-00 z dnia 25 lutego 2011 r. na realizację projektu pn. „Wdrożenie do produkcji opatentowanych komponentów do dźwigów oraz kompletnych dźwigów (wind)”, określonych w decyzji administracyjnej Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/25/W/2013 z dnia 2 lipca 2013 r.

Na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 t.j.), art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486  t.j.) oraz art. 47 § 1, art. 109 § 2 pkt 1, art. 116 § 1, § 2 i § 4 w zw. z art. 108 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia  1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 t.j. ze zm.) w zw. z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 t.j. ze zm.)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się decyzję orzekającą solidarną odpowiedzialność Pana Jerzego Ejmy za zaległości spółki „TDE” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Wałczu przy ul. Kołobrzeskiej 39 z tytułu braku zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-072/10-00 z dnia 25 lutego 2011 r. na realizację projektu pn. „Wdrożenie do produkcji opatentowanych komponentów do dźwigów oraz kompletnych dźwigów (wind)”, określonych w decyzji administracyjnej Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/25/W/2013 z dnia 2 lipca 2013 r.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

„TDE” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wałczu przy ul. Kołobrzeskiej 39  (następnie w upadłości likwidacyjnej, a obecnie nieistniejąca; zwana dalej Spółką) w dniu 25 lutego 2011 r. zawarła z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniącym na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 t.j., zwana dalej uzppr) rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (zwana dalej IZ RPO WZ), umowę nr UDA-RPZP.01.01.03-32-072/10-00 o dofinansowanie projektu pn. „Wdrożenie do produkcji opatentowanych komponentów do dźwigów oraz kompletnych dźwigów (wind)” Oś priorytetowa 1 „Gospodarka – Innowacje – Technologie”, Działanie 1.1 „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez innowacyjne inwestycje”, Poddziałanie 1.1.3 „Inwestycje MSP w nowe technologie”.
Zgodnie § 4 ust. 4 wymienionej umowy Spółka zobowiązała się realizować projekt z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, w myśl obowiązujących przepisów prawa i procedur stosowanych w ramach programu oraz w sposób, który zapewni prawidłowe i terminowe wykonanie projektu oraz osiągnięcie celów (produktów i rezultatów) zakładanych we wniosku o dofinansowanie. Tym samym, Spółka miała obowiązek zrealizować projekt w pełnym zakresie, w terminie wskazanym w umowie, z należytą starannością, a także zgodnie
z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie, w którym określono m.in. wskaźniki produktu i rezultatu jakie Spółka zamierza osiągnąć w wyniku wykonania projektu.
Co istotne, wartości osiągniętych w trakcie realizacji projektu wskaźników miały być przedmiotem kontroli nie tylko na etapie jego realizacji i rozliczenia, ale również w okresie trwałości projektu, albowiem wnioskodawca jest zobowiązany utrzymać projekt i jego rezultaty co najmniej przez trzy lata od daty zakończenia jego realizacji (§ 12 ust. 2 umowy o dofinansowanie). Zgodnie z aneksem do umowy nr UDA-RPZP.01.01.03-32-072/10-05 z dnia 16 sierpnia 2012 r. okres realizacji omawianego projektu ustalono od dnia 31 marca 2011 r. do dnia 3 kwietnia 2012 r. (zakończenie finansowe projektu). Tym samym trzyletni okres utrzymania wskaźników produktu/rezultatu upływał w dniu 3 kwietnia 2015 r.
W związku z zakończeniem realizacji projektu oraz złożeniem przez Spółkę wniosku o płatność końcową, IZ RPO WZ w dniach 26 – 27 listopada 2012 r. przeprowadziła kontrolę planową projektu.
Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół pokontrolny, który w dniu 25 stycznia 2013 r. przesłano do Spółki celem jego podpisania, jednakże nie został on odesłany.
Następnie, w dniu 12 lutego 2013 r. do IZ RPO WZ wpłynęło pismo od Syndyka Masy Upadłości Spółki informujące, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 10 stycznia 2013 r. ogłoszono upadłość Spółki obejmującą likwidację jej majątku.
Ze względu na prowadzone czynności mające na celu likwidację masy upadłości poprzez sprzedaż majątku Spółki, jak również uzyskanie informacji o zaprzestaniu działalności produkcyjnej, IZ RPO WZ ustaliła, iż Spółka nie utrzymała wskazanych we wniosku o dofinasowanie wskaźników produktu i rezultatu czym naruszyła obowiązujące ją w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2007 – 2013 (zwanego dalej RPO WZ) procedury wskazane w umowie o dofinasowanie z dnia 25 lutego 2011 r. W związku z tym, iż w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 15  uzppr do zadań IZ RPO WZ należy odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 t.j. ze zm., zwaną dalej ufp), IZ RPO WZ podjęła czynności zmierzające do odzyskania należnej jej kwoty. Tym samym pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. IZ RPO WZ wezwała Spółkę do zwrotu środków nieprawidłowo wykorzystanych w ramach RPO WZ.
Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu wskazanego w wezwaniu do zwrotu środków, z dniem 20 maja 2013 r. wszczęto wobec Syndyka Masy Upadłości Spółki postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków z tytułu płatności dokonanych w ramach RPO WZ na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-072/10-00. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 2 lipca 2013 r. podjął decyzję administracyjną nr WWRPO/25/W/2013 orzekającą od Spółki zwrot środków w kwocie 1 428 704,29 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych.
Z uwagi na brak zwrotu środków określonych wskazaną decyzją administracyjną, jak również ze względu na ogłoszoną upadłość Spółki IZ RPO WZ pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. zgłosiła przysługujące jej wierzytelności w postępowaniu upadłościowym dotyczącym Spółki. Ze względu na rodzaj wierzytelności umieszczono je odpowiednio w czwartej i piątej kategorii, która to systematyka określa, kolejność zaspokojenia wierzycieli ze środków pieniężnych uzyskanych w wyniku likwidacji masy upadłości. Syndyk Masy Upadłości Spółki pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. poinformował IZ RPO WZ o zaspokojeniu, w ramach ostatecznego planu podziału funduszy masy upadłości, wierzycieli trzeciej kategorii w wysokości 23,60 %, przesyłając w załączeniu postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 grudnia 2015 r. o zakończeniu postępowania upadłościowego Spółki. Ze względu na powyższe, IZ RPO WZ nie odzyskała żadnych środków w ramach przedmiotowego postępowania.
Mając na uwadze przywołane okoliczności faktyczne wskazać należy, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 1 i § 4 kpa oraz art. 116 § 1 op w zw. z art. 67 ufp, w dniu 9 maja 2016 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w celu ustalenia solidarnej odpowiedzialności Pana Jerzego Ejmy – Prezesa Zarządu Spółki za jej zobowiązania wynikające z decyzji administracyjnej Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/25/W/2013 z dnia 2 lipca 2013 r. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. IZ RPO WZ przedłużyła postępowanie, z uwagi na trwającą analizę całokształtu materiału dowodowego. Następnie, pismem z dnia 6 lipca 2016 r. IZ RPO WZ poinformowała stronę o zamiarze zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie jak również pouczyła o prawach zawartych w art. 10 § 1 kpa. Ze względu na konieczność zapewnienia stronie możliwości zapoznania się z aktami i umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz spełnienia wymogów formalnych określonych w kpa, IZ RPO WZ wydłużyła postępowanie administracyjne do dnia 9 sierpnia 2016 r.
Zgodnie z art. 60 pkt 1 ufp kwoty dotacji podlegające zwrotowi, w przypadkach określonych w przywołanym akcie normatywnym, są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 67 ufp do spraw dotyczących należności, o których mowa w powyższym przepisie, a nieuregulowanych w ufp stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 t.j. zwana dalej kpa) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 t.j. ze zm., zwana dalej op).
Realizując zasadę maksymalnego zabezpieczenia interesu fiskusa (odpowiednio wierzyciela) op wprowadza szereg instrumentów prawnych pozwalających na skuteczne dochodzenie należnych mu wierzytelności. Jednym z nich jest możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności za zobowiązania nie tylko podatnika (odpowiednio dłużnika), lecz także osób z nim związanych tj. osób trzecich. Zakres przedmiotowy odpowiedzialności osób trzecich obejmuje odpowiedzialność za zaległości podatkowe podatnika (art. 51 § 1 op), zaległości podatkowe podatnika przejęte przez następcę prawnego, a także - jeżeli art. 108 op i następne nie stanowią inaczej - za: podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek, a także za koszty postępowania egzekucyjnego. W op ustawodawca określił katalog osób trzecich w stosunku do podatnika (art. 107 - 118), które odpowiadają za zobowiązania podatkowe. Podstawą rozszerzenia odpowiedzialności na inne podmioty jest stosunek osobisty takiej osoby do podatnika (członek rodziny, rozwiedziony małżonek) lub kontakty gospodarcze (nabycie przedsiębiorstwa podatnika lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podatnika, pełnienie funkcji członka zarządu w spółce kapitałowej, zawarcie umowy leasingu lub umowy dzierżawy). Osoby trzecie odpowiadają całym swoim majątkiem, przy czym przesłanki odpowiedzialności są ściśle określone w przepisach op i wiążą się z zaistnieniem określonego w ustawie stanu faktycznego. I tak, zgodnie z art. 116 § 1 op za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:
1) nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2015 r. poz. 978 ze zm.) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa we wskazanej ustawie, albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;
2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
Jak wynika, z treści art. 116 § 1 op, przesłankami orzekania o odpowiedzialności członka zarządu spółki kapitałowej za jej zaległości są przede wszystkim:
1) bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części;
2) niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe,  albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku;
3) niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki.
Ponadto, zgodnie z art. 116 § 2 op odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Natomiast zgodnie z art. 116 § 4 op przepisy § 1-2 stosuje się również do byłego członka zarządu.
IZ RPO WZ przeprowadzając postępowanie administracyjne, obejmujące pełną analizę stanu faktycznego i prawnego, w pierwszej kolejności musiała rozważyć czy spełniony został podstawowy warunek stwierdzenia odpowiedzialności członka zarządu spółki tj. bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części. W orzecznictwie sądowym przyjęty jest pogląd, że bezskuteczność egzekucji należy rozumieć, jako brak możliwości przymusowego zaspokojenia wierzyciela publicznoprawnego w toku wszczętej i przeprowadzonej przez organ egzekucji skierowanej do majątku spółki, którą wykazuje się na podstawie prawnie dopuszczalnych dowodów, okoliczności wynikających z czynności przeprowadzonych w postępowaniu egzekucyjnym, które to postępowanie nie musi być w sposób formalny zakończone. W tym miejscu należy wskazać, że postępowanie upadłościowe jest w istocie egzekucją, którą prowadzi się do całego majątku upadłego dłużnika z udziałem jego wierzycieli. Przeprowadzenie upadłości stanowi egzekucję uniwersalną. Jedyną zatem drogą egzekucji należności w toku postępowania upadłościowego jest zgłoszenie wierzytelności do masy upadłości, a prowadzenie postępowania upadłościowego stanowi egzekucję generalną do majątku dłużnika. Zgłoszenie wierzytelności do masy upadłości jest więc prowadzeniem egzekucji tej wierzytelności w takiej formie jaka jest możliwa tj. w formie postępowania upadłościowego.
Mając na uwadze powyższe rozważania, podkreślić należy, że IZ RPO WZ pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. zgłosiła przysługujące jej wierzytelności w toczącym się postępowaniu upadłościowym dotyczącym Spółki w łącznej wysokości 1 651 586,29 zł.
Prowadzone w stosunku do Spółki postępowanie upadłościowe, po wykonaniu ostatecznego planu podziału funduszy masy upadłości, zakończyło się wraz z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 grudnia 2015 r. Ponieważ w wyniku jego przeprowadzenia wierzytelność Województwa Zachodniopomorskiego określona w decyzji administracyjnej nr WWRPO/25/W/2013 z dnia 2 lipca 2013 r. nie została zaspokojona w jakiejkolwiek części, stwierdzić należy, że istnieją jednoznaczne podstawy do uznania, iż prowadzona w stosunku do Spółki egzekucja (uniwersalna) była bezskuteczna.
Przechodząc do omawiania kolejnych przesłanek pozwalających na orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania tj. kwestii niewykazania przez członka zarządu, faktu złożenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego, albo wykazania braku winy w niepodjęciu działań zmierzających w tym kierunku jak też kwestii niewskazania przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki, należy stwierdzić, iż w decyzji o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. organ jest zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania, które przerodziło się w dochodzoną zaległość spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu.
Tym samym w przedmiotowej sprawie, to na byłym prezesie zarządu Spółki Panu Jerzym Ejmie ciążył obowiązek wykazania, że we właściwym czasie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe bądź też wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku albo też wskazanie mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki.
Ze względu na okoliczność, iż do IZ RPO WZ nie wpłynęły żadne wyjaśnienia strony niniejszego postępowania administracyjnego, organ ograniczył się do wskazania pozostałych okoliczności tj. bezskuteczności egzekucji przeciwko Spółce, co zostało już wykazane oraz faktu pełnienia obowiązku członka zarządu w czasie powstania zobowiązania, co zostanie wyjaśnione poniżej.
Zgodnie art. 116 § 2 op odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Zawarte w przywołanej regulacji prawnej pojęcie pełnienia obowiązku członka zarządu w czasu powstania zobowiązania było przedmiotem licznych rozważań judykatury. Na ich kanwie wypracowano dwa poglądy, w którym jeden preferował wąskie rozumienie instytucji odpowiedzialności członka zarządu spółki kapitałowej, zgodnie z którym pełnienie obowiązków członka zarządu, które jest kluczowe dla określenia zakresu odpowiedzialności uregulowanej w art. 116 § 2 op, należy odnieść do kontekstu faktycznego w myśl którego pojęcia tego nie można utożsamiać np. z wpisem do rejestru handlowego, lecz należy mieć na względzie możliwość uwzględnienia przy dokonywaniu jego wykładni okoliczności faktycznych, dotyczących możliwości rzeczywistego oddziaływania na sprawy danej spółki przez osobę tylko formalnie figurującą w rejestrze jako członek zarządu. Drugi zaś pogląd, do którego w pełni przychyla się IZ RPO WZ, stanowi, że gdyby celem ustawodawcy w unormowaniu art. 116 § 2 op, było wskazywanie na ponoszenie odpowiedzialności przez członka zarządu spółki prawa handlowego jedynie faktycznie wykonującego swoje obowiązki w danej spółce, nie użyłby określenia „w czasie pełnienia przez niech obowiązków członka zarządu”, lecz zwrotów na przykład „w czasie faktycznego wykonywania”, czy „w czasie wykonywania” przez nich obowiązków członka zarządu. Dowodzi tego również wykładnia wewnętrzna, systemowa omawianego aktu prawnego. W przypadku bowiem, gdy ustawodawca za celowe uznaje wprowadzenie przesłanek o charakterze faktycznym (dokonanym), warunkującym odpowiedzialność innego podmiotu, wówczas jednoznacznie to określa w danym przepisie (np. regulacja art. 111 op i zawarte w niej sformułowanie „(…) powstałe w okresie, w którym stale współdziałał z podatnikiem (…)”). Taki sposób rozumienia omawianych unormowań, znajduje również swoje potwierdzenie w orzecznictwie.
Podsumowując wskazane rozważania podkreślić należy, że omawiana przesłanka odpowiedzialności winna być ustalana w oparciu o obiektywnie istniejące kryteria, to jest spełnienie formalnych warunków „pełnienia funkcji członka zarządu”. Mając tu na uwadze, wskazać należy, iż w okresie, kiedy upływał termin zobowiązania określonego w decyzji administracyjnej nr WWRPO/25/W/2013 z dnia 2 lipca 2013 r. (doręczonej w dniu 16 lipca 2013 r.) tj. w dniu 31 lipca 2013 r., z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000161365 z dnia 24 lipca 2013 r. oraz dnia 27 sierpnia 2014 r. wynika, iż Spółkę w upadłości likwidacyjnej reprezentował jednoosobowy zarząd, a funkcję prezesa zarządu pełnił Pan Jerzy Ejma.
Ponadto, nadmienić należy, że zgodnie ze stosowanym odpowiednio art. 109 § 2 pkt 1 op w razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności odsetki za zwłokę od zaległości. Odsetki za zwłokę, w przypadku nieuiszczenia należności w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, nalicza osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe.
Mając na uwadze całość zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim fakt, iż Spółka wykorzystała środki na realizację projektu pn. „Wdrożenie do produkcji opatentowanych komponentów do dźwigów oraz kompletnych dźwigów (wind)” z naruszeniem procedur oraz niezgodnie z przeznaczeniem, w następstwie czego IZ RPO WZ decyzją administracyjną z dnia 2 lipca 2013 zobowiązała ją do zwrotu, który nie został dokonany, jak również okoliczność, że w wyniku przeprowadzonego postępowania upadłościowego wobec Spółki, egzekucja uniwersalna stwierdzonej zaległości okazała się bezskuteczna, wszczęcie procedury mającej na celu ustalenie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu Spółki było w pełni zasadne.