Uchwała Nr 484/16 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

Uchwała Nr 484/16 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego
z dnia 30 marca 2016 r.

w sprawie podjęcia decyzji o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu wobec Beneficjenta – HEUREKA Sp. z o.o. z siedzibą w Międzyzdrojach przy ul. Bohaterów Warszawy 19, w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 zawartej w Szczecinie w dniu 17 września 2010 r. na realizację projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”.

Na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 t.j.), art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2 a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1392 t.j.) oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 tekst jednolity)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się decyzję o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu wobec Beneficjenta – HEUREKA Sp. z o.o. z siedzibą w Międzyzdrojach przy ul. Bohaterów Warszawy 19, w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 zawartej w Szczecinie w dniu 17 września 2010 r. na realizację projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

W dniu 28 sierpnia 2009 r. HEUREKA Sp. z o.o. z siedzibą w Międzyzdrojach przy ul. Bohaterów Warszawy 19, w odpowiedzi na konkurs nr RPOWZ/1.1.1/Schemat A/2009/1, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr WND-RPZP.01.01.01-32-228/09 pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”.
We wniosku o dofinansowanie HEUREKA Sp. z o.o. wskazała, iż za cel ogólny projektu założono podniesienie konkurencyjności firmy poprzez utworzenie kina całorocznego, co w skali miasta i regionu miało przyczynić się do podniesienia poziomu gospodarki regionalnej, a także do zmniejszenia różnic regionalnych i lokalnych oraz ułatwić szerszy dostęp mieszkańców mniejszych miejscowości do kultury. Dalej podkreślono, iż realizacja przedsięwzięcia powinna przyczynić się także do wzrostu gospodarczego regionu, ponieważ obszar zachodniopomorski i tzw. „ściana północno – zachodnia” przyciągają turystów z krajów nadbałtyckich oraz ościennych, a nowe i jedyne na obszarze kilku powiatów w regionie kino całoroczne, może znacznie wspomóc rozwój turystyki, będącej motorem gospodarki w tym regionie (punkt C.6. wniosku o dofinansowanie).
Dnia 28 maja 2010 r. uchwałą Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr 891/10 Wnioskodawcy przyznano dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu w wysokości 336 408,00 zł (w tym środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (dalej: EFRR): 285 946,78 zł oraz z budżetu państwa: 50 461,22 zł).
W dniu 17 września 2010 r. Beneficjent – HEUREKA Sp. z o.o. zawarł z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniącym na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 t.j. ze zm., dalej: uzppr) rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie projektu nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” Oś priorytetowa 1 „Gospodarka – Innowacje – Technologie”, Działanie 1.1 „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez innowacyjne inwestycje”, Poddziałanie 1.1.1 „Inwestycje w mikroprzedsiębiorstwa” Schemat A.
W związku z zakończeniem przez Beneficjenta realizacji projektu oraz złożeniem wniosku o płatność końcową, w dniach 3-4 października 2013 r. przeprowadzono kontrolę planową, w wyniku której stwierdzono, że rozbudowa budynku rozpoczęta decyzją nr 452/2008 z dnia 5 września 2008 r. nie została zakończona przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie i nadal trwała w okresie realizacji przedmiotowego projektu. Ustalono nadto, że prace wskazane w dokumentacji aplikacyjnej stanowiły część rozpoczętego zgodnie z ww. pozwoleniem na budowę, procesu budowlanego, zwieńczonego uzyskaniem pozwoleń na użytkowanie w dniach 09 lipca 2009 r. (decyzja nr 28/09), 5 stycznia 2010 r. (decyzja nr 1/10), 20 lipca 2011 r. (decyzja nr 22/11). Niezależnie od zapisów dotyczących prowadzenia prac wykończeniowych na sali kina, które wskazują na związek z realizowanym projektem, z przedłożonego dziennika budowy nr 427/2008 z dnia 23 września 2008 r. wynika wprost, że w dniu 10 sierpnia 2009 r. tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu, rozpoczęto montaż sufitu podwieszanego. Kierownik budowy Pan J. Ł. w oświadczeniu z dnia 16 października 2013 r. poinformował, że ww. wpis odnosi się do prac związanych z wykonaniem części wieszaków (przez firmę wykonującą instalację elektryczną), które służyły do prawidłowego zamocowania okablowania elektrycznego niskoprądowego oraz nagłośnienia kina, natomiast w późniejszym okresie wykorzystane zostały do zamocowania dolnego stelaża sufitu podwieszanego (co potwierdza, iż prace związane z wykonaniem sufitu podwieszanego rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie). IZ RPO WZ ustaliła, iż ww. pozwolenie na budowę oraz pozwolenia na użytkowanie dotyczyły realizacji projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie. Wobec powyższego, za nieprawdziwe uznano oświadczenie Beneficjenta zawarte we wniosku aplikacyjnym, iż projekt nie wymaga pozwolenia na budowę (punkt I.10 wniosku o dofinansowanie). Ponadto IZ RPO WZ stwierdziła, że wskazany zakres projektu w rzeczywistości odnosił się do inwestycji rozpoczętej przed złożeniem wniosku aplikacyjnego, co oznacza naruszenie tzw. „efektu zachęty”, którego wystąpienie było jednym z podstawowych warunków, jakie musiał spełnić Beneficjent ubiegając się o dofinansowanie w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.1/Schemat A/2009/1.
W toku czynności kontrolnych stwierdzono nadto, iż Beneficjent w dniu 24 listopada 2009 r. podpisał z Polskim Instytutem Sztuki Filmowej w Warszawie (dalej: PISF) umowę nr DUM-6-4468/2009 o udzielenie dotacji na dofinansowanie przedsięwzięcia z zakresu rozwoju kin w kwocie 100 000,00 zł w ramach Programu Operacyjnego Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej „Rozwój kin i dystrybucja filmu” na rok 2009. W ramach ww. umowy, na podstawie faktury VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 z dnia 08 października 2009 r. Beneficjent otrzymał kwotę 50 000,00 zł na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego. Ww. faktura została przedstawiona do refundacji również w ramach rozliczenia projektu pt. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”. W związku z powyższym stwierdzono, iż w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych doszło do kumulacji pomocy w formie podwójnego finansowania projektu. Zgodnie z § 13 ust.1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2007 r. nr 193, poz. 1399, dalej: rozporządzenie MRR z dnia 11 października 2007 r.) pomoc udzielana w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych lub tej samej inwestycji podlega sumowaniu z każdą inną pomocą udzieloną Beneficjentowi, niezależnie od jej formy i źródła. Łączna wartość pomocy nie może przekroczyć maksymalnej intensywności pomocy określonej w § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRR z dnia 11 października 2007 r. Tymczasem wnioskowana przez Beneficjenta pomoc w ramach RPO WZ na realizację przedmiotowego projektu stanowiła już maksymalny dopuszczalny poziom pomocy zgodnie z § 2 ust. 5 umowy o dofinansowanie (tj. 60% całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu).
Ustalenia IZ RPO WZ zostały przedstawione w protokole pokontrolnym, w którym zawarto pouczenie, iż kierownikowi jednostki kontrolowanej lub osobie pełniącej jego obowiązki przysługuje prawo zgłoszenia, w terminie do 14 dni roboczych od dnia otrzymania protokołu pokontrolnego, w formie pisemnej uzasadnionych zastrzeżeń, uwag lub wyjaśnień do zapisów w nim zawartych.
Wobec powyższego Beneficjent pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. przekazał wyjaśnienia oraz uwagi, co do treści protokołu pokontrolnego, przedkładając także dokumentację związaną z procesem wykonania sufitu podwieszanego. Beneficjent w przedmiotowym piśmie wskazał, iż realizacja projektu rozpoczęła się w terminie wskazanym w umowie o dofinansowanie. Zdaniem Beneficjenta fakt, że prace wykończeniowe związane były z procesem budowlanym, nie wyklucza możliwości potraktowania ich jako odrębnego projektu w ramach większego przedsięwzięcia. Beneficjent podkreślił, iż nie można zgodzić się z IZ RPO WZ, iż projekt rozpoczęto przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Następnie pismem z dnia 24 kwietnia 2014 r. w odpowiedzi na zapisy pkt A.4.1 protokołu pokontrolnego, Beneficjent przedłożył IZ RPO WZ zapytania ofertowe wraz z ofertami, dotyczące dostawy materiałów budowlanych, wyposażenia, a także prac wykończeniowych.
IZ RPO WZ w piśmie z dnia 14 sierpnia 2014 r. podtrzymała swoje stanowisko dotyczące stwierdzonych naruszeń, informując nadto Beneficjenta o zakończeniu czynności kontrolnych.
Należy wskazać, iż w związku z powyższym, IZ RPO WZ stwierdziła przesłanki do rozwiązania umowy o dofinansowanie. Mając na uwadze powyższe, uchwałą nr 1794/14 z dnia 13 października 2014 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego zdecydował o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 na realizację projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 i 11 umowy o dofinansowanie.
Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż Beneficjent wykorzystał środki przekazane na realizację projektu z naruszeniem procedur, IZ RPO WZ pismem z dnia 4 listopada 2014 r., wezwała Beneficjenta do zwrotu środków w łącznej kwocie 310 951,85 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 t.j. ze zm., dalej: ufp), w przypadku stwierdzenia okoliczności, że środki zostały wykorzystane z naruszeniem procedur instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wobec bezskutecznego upływu terminu wskazanego w ww. wezwaniu z dniem 8 grudnia 2014 r. wobec Beneficjenta wszczęte zostało z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00.
IZ RPO WZ przeprowadziła postępowanie wyjaśniające, obejmujące całościową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (w tym m. in. wniosku o dofinansowanie projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”, umowy o dofinansowanie nr UDA RPZP.01.01.01-32-228/09-00 z dnia 17 września 2010 r. wraz z aneksami, w tym także zarzutów i wyjaśnień Beneficjenta) oraz pełną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy, co pozwoliło na zajęcie przez IZ RPO WZ stanowiska w sprawie jak poniżej.
Na wstępie podkreślenia wymaga fakt, iż analiza przedmiotowej sprawy doprowadziła do zweryfikowania stanowiska IZ RPO WZ w przedmiocie dokonanych przez Beneficjenta naruszeń i odstąpienia od stwierdzenia, iż Beneficjent wykorzystał środki przekazane mu na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 z naruszeniem procedur obowiązujących w ramach RPO WZ.
Należy zaznaczyć, iż pod pojęciem procedur, których naruszenie uprawnia do wydania decyzji określającej kwotę zwrotu, rozumiane są postanowienia dokumentów regulujących zasady przyznawania i wykorzystania dofinansowania, w tym zasady ponoszenia wydatków w ramach projektu, a zatem przede wszystkim umowy o dofinansowanie, Wytycznych, Uszczegółowienia RPO WZ oraz Przewodnika po wskaźnikach. Ustawodawca nie przewidział zamkniętego katalogu procedur, na podstawie których wydatkowane są środki unijne związane z realizacją konkretnych programów operacyjnych. Do dofinansowania kwalifikowane są te projekty, które pozytywnie przeszły wszystkie etapy jego oceny, przeprowadzanej w ramach konkursu, a dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego (art. 28 ust. 1 pkt 3, art. 30a ust. 1 uzppr). Podpisując umowę o dofinansowanie Beneficjent zobowiązuje się do ich przestrzegania i postępowania zgodnie z ich literą. Zasady konkursu określone w regulaminie są jednakowe dla wszystkich i nie mogą być zmieniane dla potrzeb poszczególnych Beneficjentów, a każdy przystępując do konkursu godzi się na te zasady (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Rzeszowie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 823/10). Co więcej zaznaczyć należy, iż przystąpienie Beneficjenta do ubiegania się o dofinansowanie oznacza m.in. akceptację obowiązujących Wytycznych oraz innych norm wynikających z dokumentacji konkursowej oraz przepisów prawa. Skorzystanie z możliwości dofinansowania nie jest obowiązkiem. Wnioskodawcy, w opinii których uregulowania wynikające z ww. dokumentów, bądź przepisów prawa są zbyt rygorystyczne nie muszą składać wniosków aplikacyjnych czy podpisywać umowy o dofinansowanie.
Beneficjentowi w dniu podpisania umowy o dofinansowanie, tj. 17 września 2010 r. udzielono pomocy publicznej w oparciu o rozporządzenie MRR z dnia 11 października 2007 r., a także rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. Powyższe akty prawne zostały przywołane we wniosku o dofinansowanie oraz w umowie o dofinansowanie, co prowadzi do wniosku, iż Beneficjent miał świadomość obowiązujących go przepisów prawa i reguł z nich wynikających. Jedną z naczelnych zasad udzielania pomocy inwestycyjnej w oparciu o powołane wyżej akty prawne jest zasada udzielania dofinansowania tylko na te projekty, które rozpoczęły się po złożeniu przez przedsiębiorcę wniosku o dofinansowanie. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 1 rozporządzenia MRR z dnia 11 października 2007 r. prace związane z realizacją nowej inwestycji mogą się rozpocząć po złożeniu przez Beneficjenta pomocy wniosku o dofinansowanie. Przez rozpoczęcie prac inwestycyjnych związanych z realizacją nowej inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej (§ 12 ust. 3 rozporządzenia MRR z dnia 11 października 2007 r.). Tylko w przypadku zachowania przez przedsiębiorcę ww. zasad można mówić o wystąpieniu tzw. efektu zachęty, który jest niezbędny dla udzielenia dofinansowania na przedmiotowy projekt.
Nadto z prezentowanej przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (obecnie Ministerstwo Rozwoju, dalej: MR) wykładni pojęć „nowa inwestycja” i „efekt zachęty” w rozumieniu zasad udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej (pismo Departamentu Koordynacji i Wdrażania Programów Regionalnych MR z dnia 25 października 2010 r. do Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego, znak DKR-I-82611-92-MB/10) wynika, że kwalifikowalność nowej inwestycji rozumiana jest w aspekcie jakościowym oraz czasowym. Ten drugi aspekt dotyczy efektu zachęty. MR, powołując się na przepisy rozporządzenia MRR wskazuje, że „okoliczność, iż wnioskodawca powstrzymuje się z rozpoczęciem prac nad projektem do złożenia wniosku o dofinansowanie dowodzi, iż okoliczność ubiegania się o pomoc oraz perspektywa jej otrzymania ma decydujące znaczenie dla realizacji danej inwestycji, stąd przedmiotowa pomoc bez wątpienia zachęca do realizacji inwestycji określonego rodzaju, a bez jej otrzymania inwestycja nie byłaby zrealizowana w określonym zakresie lub nie byłaby zrealizowana w ogóle. Mając powyższe na względzie należy wskazać, że dochowanie warunków w zakresie aspektu czasowego (spełnienia efektu zachęty) ma znaczenie pierwszorzędne. Dopiero po stwierdzeniu kwalifikowalności czasowej projektu, można przejść do oceny jego kwalifikowalności jakościowej i w jej zakresie – kwalifikowalności poszczególnych wydatków. Wydatek może być bowiem uznany za kwalifikowalny pod warunkiem, że termin jego poniesienia nie dyskwalifikuje samego projektu jako nowej inwestycji”.
Powyższe znalazło także odzwierciedlenie w Wytycznych dla Wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach RPO WZ, poddziałanie 1.1.1. Inwestycje w mikroprzedsiębiorstwa (konkurs nr RPOWZ/1.1.1/Schemat A/2009/1), które stanowią zbiór informacji niezbędnych do prawidłowego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej składanej przez przedsiębiorców ubiegających się o dofinansowanie w ramach Schematu A poddziałania 1.1.1 RPO WZ. Wytyczne, w rozdziale 2.2.2 ROZPOCZĘCIE REALIZACJI I OKRES TRWANIA PROJEKTU (str. 11), określają wprost, iż realizacja projektu może rozpocząć się najwcześniej dzień po dniu złożenia wniosku o dofinansowanie. Ponadto zgodnie w Wytycznymi poprzez rozpoczęcie realizacji projektu należy rozumieć podjęcie czynności zmierzających bezpośrednio do realizacji projektu (inwestycji), w szczególności podjęcie prac budowlanych lub pierwsze zobowiązanie wnioskodawcy do zamówienia/zakupu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych czy usług (np. zawarcie umowy z wykonawcą, zapłata zaliczki). Nie stanowią rozpoczęcia realizacji projektu czynności podejmowane w ramach działań przygotowawczych, w szczególności: studia wykonalności, analizy przygotowawcze (techniczne, finansowe, ekonomiczne), usługi doradcze związane z inwestycją (Wytyczne, słownik pkt. 11, str. 6).
Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, iż HEUREKA Sp. z o.o. składając w dniu 28 sierpnia 2009 r. wniosek o dofinansowanie projektu nr WND-RPZP.01.01.01-32-228/09 określiła, iż przedmiotem projektu było podniesienie konkurencyjności firmy HEUREKA Sp. z o.o. poprzez utworzenie całorocznego kina w Międzyzdrojach i taki projekt został pozytywnie oceniony przez IZ RPO WZ. W przedmiotowym przypadku eksperci oceniający projekt uznali, iż spełnia on kryteria dopuszczające oraz przyznali mu określoną liczbę punktów, opierając się na przedłożonym przez Beneficjenta wniosku, który zawierał m.in. określone założenia i cele. Eksperci zaakceptowali wniosek Beneficjenta wyłącznie w takim kształcie w jakim został przedłożony w dniu ubiegania się o dofinansowanie, wraz ze złożonymi przez Beneficjenta oświadczeniami (w tym m.in. oświadczenie, iż projekt nie wymagał pozwolenia na budowę). Dopiero na skutek przeprowadzonej w dniach 3-4 października 2013 r. kontroli projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” IZ RPO WZ ustaliła, iż Beneficjent rozpoczął działania dotyczące realizacji projektu przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie. Stwierdzono, iż rozbudowa budynku rozpoczęta decyzją nr 452/2008 z dnia 5 września 2008 r. nie została zakończona i nadal trwała w okresie realizacji przedmiotowego projektu. IZ RPO WZ ustaliła nadto, iż proces budowlany zakończony został dopiero po wykonaniu wszystkich robót (również tych wskazanych w dokumentacji aplikacyjnej jako prace adaptacyjne) i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie sali kina wraz z kawiarnią, tj. decyzji nr 1/10 z dnia 5 stycznia 2010 r. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono, że zakres prac objętych projektem stanowił końcową fazę realizacji większego przedsięwzięcia inwestycyjnego, które zostało zapoczątkowane przed złożeniem dokumentacji aplikacyjnej, a zatem określony we wniosku o dofinansowanie zakres projektu w rzeczywistości odnosił się do inwestycji rozpoczętej przed złożeniem wniosku aplikacyjnego. Tym samym stwierdzono, iż środki przyznane na realizację projektu nie wywołały tzw. efektu zachęty. Mając na uwadze treść § 12 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r., HEUREKA Sp. z o.o. mogła podjąć prace budowlane związane z realizacją nowej inwestycji po dniu złożenia wniosku, czyli po dniu 28 sierpnia 2009 r. Warunek konieczności wystąpienia efektu zachęty, co wskazuje także NSA w wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1644/13), nie jest samoistnym tworem przepisu wykonawczego, lecz wynika wprost z treści przepisów prawa wspólnotowego.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, IZ RPO WZ po dokonaniu całościowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, zweryfikowała swoje stanowisko odnośnie stwierdzenia, iż Beneficjent rozpoczął realizację projektu przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”, tj. przed dniem 28 sierpnia 2009 r. Na powyższe stanowisko IZ RPO WZ miały wpływ również ustalenia dotyczące stanu faktycznego dokonane przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu S.P. (dalej: Prokurator) oraz zeznania świadków złożone podczas śledztwa, przedstawione w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia 30 kwietnia 2015 r. IZ RPO WZ przychyliła się do stwierdzenia, iż nie doszło do rozpoczęcia prac objętych ww. projektem przed datą złożenia wniosku o jego dofinansowanie.
IZ RPO WZ ustaliła, iż pozwolenie na budowę tj. decyzja nr 452/2008 z dnia 05 września 2008 r. oraz pozwolenia na użytkowanie (decyzja nr 28/09 z dnia 09 lipca 2009 r., decyzja nr 1/10 z dnia 05 stycznia 2010 r., decyzja nr 22/11 z dnia 20 lipca 2011 r.) dotyczyły realizacji inwestycji polegającej na utworzeniu kina w Międzyzdrojach, jednakże nie dotyczyły bezpośrednio wydatków kwalifikowalnych będących przedmiotem projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” dotyczących wykończenia sali kinowej i kawiarni kinowej tj.:
- wykonania konstrukcji podłogi dla rozmieszczenia foteli kinowych – wykonanie konstrukcji stalowej nośnej widowni kinowej w układzie amfiteatru, ze zmienną wysokością,
- pokrycia podłogi: na wcześniej wykonaną konstrukcję stalową, ułożenie podłogi z desek o grubości 48 mm, pokrycie całości płytą ognioodporną Farmacell, zaimpregnowanie całości środkami wodno i ognioodpornymi,
- wykonania od spodu widowni izolacji z wełny mineralnej o grubości 10 cm w celu zapewnienia izolacji dźwiękoszczelnej i przeciwpożarowej,
- wykonanie w sali kinowej sufitu podwieszanego,
- zakupu i montażu wykładziny podłogowej,
- zakupu i montażu drzwi do kina,
- wykonania wygłuszenia sali kinowej,
- pokrycia ścian sali kinowej materiałem wykończeniowym,
- zakupu i montażu wyposażenia kinotechnicznego
- zakupu wyposażenia kawiarni kinowej.
Faktem jest, co zostało ustalone także przez Prokuratora (s. 2 postanowienia z dnia 30 kwietnia 2015 r.), iż w aneksie z dnia 20 czerwca 2007 r. do umowy dzierżawy zawartej przez HEUREKA Sp. z o.o. z Gminą Międzyzdroje w dniu  17 czerwca 1998 r., przedłużono dzierżawę budynku do dnia 31 grudnia 2037 r., pod warunkiem rozbudowy obiektu o kino i planetarium (§ 2 umowy) w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotu dzierżawy, a w przypadku braku planu, w terminie 36 miesięcy od dnia ostateczności decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, która miała być realizowana na podstawie projektu budowlanego, przewidującego powstanie sali kinowej nad pomieszczeniem Muzeum Figur Woskowych. Jak wynika z zeznań K.G. – prezesa spółki HEUREKA Sp. z o.o., jesienią 2008 r. rozpoczęto prace budowlane na terenie obiektu. Roboty budowlane powierzono do realizacji firmie JUTRZENKA z siedzibą w Międzyzdrojach, która wykonała stan surowy zamknięty budynku, w ramach którego powstały: „(…) dwie nowe klatki schodowe, pomieszczenia magazynowe, dach, elewacja. W stanie surowym wykonana została też sieć wodno – kanalizacyjna, położone zostało okablowanie elektryczne”. Pani K.G. wskazała, iż na te prace przeznaczono wszystkie dostępne środki finansowe. Spółka nie posiadała funduszy na wykończenie i wyposażenie sali kinowej, planetarium oraz kawiarni. Środki te jak zeznała, postanowiła uzyskać w ramach dofinansowania, o które mogła ubiegać się w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Zachodniopomorskiego. Ponadto w trakcie śledztwa Prokurator przesłuchał Panią D.D., która podjęła współpracę z beneficjentem w zakresie doradztwa przy uzyskaniu dofinansowania w ramach RPO WZ na realizacje projektu pn. „Utworzenie Kina w Międzyzdrojach”. Z zeznań świadka D.D., co zostało wskazane w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 30 kwietnia 2015 r. wynikało, iż „jeszcze przed podpisaniem przez Beneficjenta umowy o współpracy, świadek udała się do Międzyzdrojów by dokonać oględzin nieruchomości. Budynek stanowił wtedy zamkniętą bryłę łączenie z wyniesieniem 2 piętra budynku i dachu. Pomieszczenia, w których miało zostać utworzone kino, kawiarnia kinowa i pomieszczenie techniczne były już wydzielone i znajdowały się w stanie surowym zamkniętym. Był to stan developerski i w ocenie świadka były to pomieszczenia przygotowane do realizacji projektu, który miał zostać sfinansowany przez Urząd Marszałkowski. Świadek zeznała, iż w trakcie sporządzania wniosku o dofinansowanie upewniła się dodatkowo, że prace które miały zostać sfinansowane w ramach projektu nie wymagały pozwolenia na budowę. W tej sprawie skonsultowała się m.in. z kierownikiem budowy J. Ł. Świadek nadmieniła, iż prace związane z uruchomieniem kina z kawiarnią stanowiły odrębne przedsięwzięcie niezwiązane z rozbudową i nadbudową gabinetu figur woskowych (…)”. Ponadto w postanowieniu Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie IV Wydział Karny z dnia 11 lutego 2016 r. wskazano, iż oświadczenie Pani K.G., iż była to inwestycja nowa należy uznać za rzetelne. Sąd Rejonowy podkreślił, iż „Wnioskodawczyni nie wystąpiła zatem o dofinansowanie starego obiektu (muzeum figur woskowych), lecz nowego mającego zawierać kino, kawiarnię i planetarium.” W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, IZ RPO WZ przychyliła się do wskazanych powyżej ustaleń. Zatem po ponownej analizie dokumentacji zgromadzonej w trakcie kontroli projektu ustaliła, iż z decyzji o pozwoleniu na budowę nr 452/2008 z dnia 5 września 2008 r. wynika wprost, że zamierzenie budowlane, na które została wydana to „Rozbudowa i nadbudowa budynku Gabinetu Figur Woskowych o salę kinową z zapleczem oraz planetarium w dz. o nr ewid. gr. 2018/2 przy ul. Bohaterów Warszawy 19 w Międzyzdrojach”, a nie same prace wykończeniowe w sali kinowej i kawiarni, czy zakupu wyposażenia do tych pomieszczeń. IZ RPO WZ doszła zatem do wniosku, iż należy wyodrębnić możliwość wykonania poszczególnych prac będących przedmiotem projektu, bowiem samo ich wykonanie nie wymagało wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę.
Podjęcie przez IZ RPO WZ stanowiska o odstąpieniu od swoich ustaleń dokonanych w trakcie przeprowadzonych czynności kontrolnych wymagało także dokładnego zbadania daty rozpoczęcia prac instalacyjnych sufitu podwieszanego w sali kinowej, która to data była przedmiotem sporu z Beneficjentem. IZ RPO WZ wzięła pod uwagę cały dotychczas zebrany materiał dowodowy oraz treść zeznań m.in. K.G., D.D., G.P., J.Ł. oraz Z.Sz., złożonych w śledztwie prowadzonym przez Prokuratora, które znalazły wyraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 kwietnia 2015 r. o umorzeniu śledztwa. IZ RPO WZ jeszcze na etapie czynności kontrolnych ustaliła, iż z zapisu w dzienniku budowy, w dniu 10 sierpnia 2009 r. kierownik budowy J.Ł. umieścił wpis: „rozpoczęto montaż sufitu podwieszanego kina. Trwają prace wykończeniowe kawiarni I piętro”. Powyższe poddało IZ RPO WZ w wątpliwość faktyczną datę rozpoczęcia prac związanych z montażem sufitu podwieszanego w sali kinowej, który był przedmiotem projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”. Niemniej jednak powyższy zapis, został w późniejszym czasie wyjaśniony przez autora wpisu. W dniu 17 października 2013 r. Beneficjent przedłożył IZ RPO WZ oświadczenie kierownika budowy z dnia 16 października 2013 r., w którym J.Ł. oświadczył, iż: „w sierpniu 2009 r. prace na budowie kina w Międzyzdrojach zaczęła prowadzić firma wykonująca instalacje elektryczne – okablowanie nowo wybudowanej części budynku: kawiarni kinowej, sali kina, projektorni i części biurowej. Ze względów technologicznych większość okablowania elektrycznego, niskoprądowego i nagłośnienia kina została przeprowadzone powyżej sufitu podwieszanego. W celu prawidłowego zamontowania części wieszaków, które w późniejszym okresie zostały wykorzystane do zamontowania dolnego stelaża sufitu podwieszanego, a wówczas służyły do prawidłowego zamocowania okablowania elektrycznego”. Dalej w ww. oświadczeniu J.Ł. wskazał: „w miesiącu sierpniu 2008 r. na budowie prowadzone były tylko prace instalacyjne. Poza tym wszystkie elementy do sufitu podwieszanego systemowego są firmy Amstrong i zostały zakupione w hurtowni materiałów budowlanych WKT w dniu 31 sierpnia 2009 r. – profile i elementy nośne sufitów, tak więc ich montaż nie mógł się rozpocząć wcześniej, ponieważ nie było ich fizycznie na budowie”. J.Ł. potwierdził powyższe stanowisko w swoich zeznaniach złożonych w trakcie śledztwa Prokuratury, które przytoczono w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia 30 kwietnia 2015 r. (s. 6): „w miesiącu sierpniu rozpoczęły się prace elektryczne. Większość instalacji poprowadzona była górą, pod konstrukcją dachową. W celu zmniejszenia kosztów tej instalacji z wykonawcą – Z.Sz. oraz K.G. ustalił on, że do podwieszenia instalacji elektrycznej Z.Sz. wykorzysta przekazane mu przez inwestora wieszaki (…)”. Z ww. postanowienia Prokuratury wynikało także, iż dokonano przesłuchania (s. 7) Pana Z.Sz., który wykonywał prace elektryczne, tym samym wskazał, iż : „wieszaki były montowane w celu dogodniejszego oraz tańszego wykonania prac elektroinstalacyjnych. Świadek zeznał, iż z tego co pamięta, jego haki zostały następnie wykorzystane do podwieszenia sufitu (…)”. Prokurator w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 kwietnia 2015 r. wskazał, iż dopiero w dniu 2 września 2009 r. HEUREKA Sp. z o.o. podpisała z DAR-BUD D.G. umowę, przedmiotem której był m.in. montaż sufitu podwieszanego w sali kinowej. Ponadto Prokurator wskazał, iż montaż sufitu rozpoczął się zatem już po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie. Powyższemu przyznał rację Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia 11 lutego 2016 r. wskazując, iż przedmiotowe wieszaki zostały zamontowane jako służące do zamocowania okablowania elektrycznego, a dopiero w późniejszym okresie zostały wykorzystane również do zamocowania dolnego stelażu sufitu.
IZ RPO WZ mając na uwadze powyższe ustalenia stwierdza, iż haki, które posłużyły do montażu sufitu w sali kinowej nie były przedmiotem projektu. Beneficjent zakupił je na własny koszt, jako ekonomiczne rozwiązanie w kwestii montażu okablowania elektrycznego, które mogło w przyszłości również posłużyć do zamontowania sufitu. Beneficjent zakupione haki dostarczył wykonawcy robót elektrycznych, który wykonał zaplanowane prace polegające na montażu okablowania. Następnie w dniu 2 września 2009 r. Beneficjent zawarł umowę z wykonawcą sufitu podwieszanego, który zamontował sufit podwieszany już po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie. Beneficjent prawidłowo przedstawił IZ RPO WZ do rozliczenia faktury VAT dotyczące zakupu i montażu elementów sufitu, który był wydatkiem kwalifikowalnym w projekcie. Beneficjent zatem dokonując montażu sufitu po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie tj. po dniu 28 sierpnia 2009 r. postąpił zgodnie z obowiązującymi go procedurami. Powyższe świadczy zatem o rozpoczęciu realizacji projektu po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie, a zatem z zachowaniem zasad wskazanych w Wytycznych, rozporządzeniu MRR z dnia 11 października 2007 r., a także rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. Tym samym nie doszło do naruszenia tzw. „efektu zachęty”, którego wystąpienie było jednym z podstawowych warunków, jakie musiał spełnić Beneficjent ubiegając się o dofinansowanie w konkursie nr RPOWZ/1.1.1/Schemat A/2009/1. 
W toku czynności kontrolnych stwierdzono nadto, iż w odniesieniu do niektórych wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu, doszło do kumulacji pomocy w formie podwójnego finansowania projektu. Zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków, podwójne finansowanie oznacza niedozwolone zrefundowanie całkowite lub częściowe danego wydatku dwa razy ze środków publicznych – wspólnotowych lub krajowych (rozdział 2.3.3. ZAKAZ PODWÓJNEGO FINANSOWANIA). Podwójnym finansowaniem jest zatem w szczególności:
a) zrefundowanie tego samego wydatku w ramach dwóch różnych projektów współfinansowanych ze środków funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności,
b) zrefundowanie podatku VAT ze środków funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności, a następnie odzyskanie tego podatku ze środków budżetu państwa w oparciu o ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. nr 54, poz. 535, z późn. zm.),
c) zakupienie środka trwałego z udziałem środków dotacji krajowej, a następnie zrefundowanie kosztów amortyzacji tego środka trwałego w ramach funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności,
d) otrzymanie refundacji ze środków funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności na wydatek, który wcześniej został sfinansowany z preferencyjnej pożyczki ze środków publicznych, oraz niedokonanie niezwłocznego zwrotu refundowanej części tej pożyczki.
IZ RPO WZ w trakcie czynności kontrolnych ustaliła, iż Beneficjent w dniu 24 listopada 2009 r. podpisał umowę nr DUM-6-4468/2009 z PISF o udzielenie dotacji na dofinansowanie przedsięwzięcia z zakresu rozwoju kin w kwocie 100 000,00 zł w ramach Programu Operacyjnego Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej „Rozwój kin i dystrybucja filmu” na rok 2009. W ramach ww. umowy Beneficjent rozliczył otrzymane środki przedstawiając:
 na rozliczenie kwoty 50 000,00 zł fakturę VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 z dnia 08 października 2009 r. na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego,
 na rozliczenie kwoty 50 000,00 zł faktury VAT nr 02/10/2009 z dnia 1 października 2009 r. (w kwocie 33 680,00 zł) i nr 12/12/2009 z dnia 7 grudnia 2009 r. (w kwocie 16 320,00 zł) na zakup i montaż foteli do sali kinowej.
Ww. faktura VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 z dnia 08 października 2009 r. została przedstawiona do refundacji również IZ RPO WZ w ramach rozliczenia projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach”. W związku z powyższym stwierdzono, iż w odniesieniu do tych samych wydatków tj. faktury VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 z dnia 08 października 2009 r. na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego, doszło do kumulacji pomocy w formie podwójnego finansowania projektu. Powyższe potwierdzał Raport końcowy z wykonania zadania realizowanego w ramach Programu Operacyjnego „Rozwój kin i dystrybucja filmu” Priorytet I - Rozwój kin, gdzie w części II str. 2 wskazano dokładny podział wydatków tj. 50 000,00 zł zostało przeznaczone na zakup foteli oraz 50 000,00 zł na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego. IZ RPO WZ w trakcie trwania postępowania administracyjnego zweryfikowała swoje stanowisko w przedmiotowej kwestii, odstępując od stwierdzenia powyższego naruszenia. Po analizie całości zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również ustaleń dokonanych przez Prokuratora, przedstawionych w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 kwietnia 2015 r., IZ RPO WZ przychyliła się do stwierdzenia, iż nie doszło do kumulacji pomocy w postaci podwójnego dofinansowania sprzętu kinotechnicznego zakupionego przez Beneficjenta. Z przesłuchania świadków, tj. J.Ł., D.D. oraz G.P. dokonanego przez Prokuratora w trakcie śledztwa (sygn. ds. (...)) wynika bowiem, iż kwota dofinansowania z PISF w wysokości 100 000,00 zł została przez Beneficjenta faktycznie wydatkowana w całości na zakup i montaż foteli do sali kinowej, a nie na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, wskazania wymaga, iż dokumenty przedstawiane przez Beneficjenta w ramach projektu mają kluczowe znaczenie podczas jego rozliczania. Do współfinansowania kwalifikuje się wydatek, który został faktycznie poniesiony przez Beneficjenta i jest zgodny z zaplanowanymi w dokumentacji aplikacyjnej wydatkami w ramach poszczególnych zadań. Dowodem poniesienia wydatku jest zapłacona faktura lub inny dokument księgowy o równoważnej wartości dowodowej. Skoro Beneficjent na podstawie faktury VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 nie otrzymał środków z Programu Operacyjnego Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej „Rozwój kin i dystrybucja filmu” na dofinansowanie wyposażenia kinotechnicznego, w rzeczywistości nie doszło do nałożenia się pomocy publicznej. Beneficjent bowiem, korzystając z zapisów § 2 ust. 1 umowy nr DUM-6-4468/2009 zawartej z PISF, w którym wskazano jako przedmiot umowy „zakup i montaż wyposażenia nowo budowanego kina całorocznego na Promenadzie w miejscowości Międzyzdroje” wydatkował całość przekazanych środków na cel dowolny związany z przedmiotem projektu, tj. na zakup i montaż foteli w sali kinowej. IZ RPO WZ przyjęła do wiadomości zeznania świadków w postępowaniu prowadzonym przez Prokuratora, którym prawdziwość przyznał również Sąd Rejonowy, co wpłynęło na zmianę stanowiska w przedmiocie stwierdzonego w trakcie kontroli projektu naruszenia. Beneficjent wydatkował dofinansowanie przekazane w ramach RPO WZ na zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego w kwocie 50 000,00 zł, co było przedmiotem projektu pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” (Zadanie nr 2: „Zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego”, Wydatek nr 1: „Zakup i montaż wyposażenia kinotechnicznego”), a dofinansowanie z PISF na zakup foteli kinowych, które nie były przedmiotem projektu, Beneficjent wydatkował środki przekazane mu w ramach RPO WZ zgodnie z procedurami.
Ponadto podkreślenia wymaga, iż zgodnie z § 13 ust.1 i 2 Rozporządzenia MRR z dnia 11 października 2007 r. pomoc udzielana w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych lub tej samej inwestycji podlega sumowaniu z każdą inną pomocą udzieloną Beneficjentowi, niezależnie od jej formy i źródła. Łączna wartość pomocy nie może przekroczyć maksymalnej intensywności pomocy określonej w § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRR z dnia 11 października 2007 r. Wnioskowana przez Beneficjenta pomoc w ramach RPO WZ na realizację przedmiotowego projektu stanowiła maksymalny dopuszczalny poziom pomocy zgodnie z § 2 ust. 5 umowy o dofinansowanie (tj. 60% całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu). Tym samym skoro Beneficjent na dofinansowanie wyposażenia kinotechnicznego na podstawie faktury VAT nr Z29/R/SZ/2009/10/00001 otrzymał środki jedynie w ramach RPO WZ (w wysokości 60% wydatku kwalifikowalnego), to w projekcie pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” nie doszło do podwójnego finansowania.
Wobec powyższego oraz w odniesieniu do wnoszonych na etapie postępowania administracyjnego zarzutów i wyjaśnień Beneficjenta, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w następstwie analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym również postanowienia Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu z dnia 30 kwietnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 11 lutego 2016 r. wraz z uzasadnieniem) IZ RPO WZ zweryfikowała swoje stanowisko i ustaliła, iż w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wymogi dla uzyskania przez Beneficjenta dofinansowania na realizację projektu pn. „Utworzenie Kina w Międzyzdrojach”, tym samym Beneficjent nie wykorzystał przekazanego na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.01-32-228/09-00 dofinansowania z naruszeniem procedur obowiązujących go w ramach RPO WZ.
Podkreślenia wymaga, iż środki publiczne przeznaczone na wykonywanie projektów realizowanych w ramach programów finansowych ze środków europejskich mają charakter bezzwrotny i powinny być wykorzystywane zgodnie z prawem, obowiązującymi procedurami, a także ściśle z celem, na który zostały przekazane. Jedną z kompetencji, a zarazem obowiązków ustawowych IZ RPO WZ jest prowadzenie kontroli realizacji poszczególnych projektów w ramach RPO WZ, a także odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi. Obowiązkiem IZ RPO WZ jest zatem nie tylko ustalanie zasad konkursu, zawieranie umów z beneficjentami czy zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, ale również czuwanie nad przebiegiem realizacji projektu i weryfikowanie czy w całym okresie realizacji, projekt, na który przekazano środki publiczne, realizowany jest zgodnie z prawem oraz zasadami określonymi przez IZ RPO WZ dla danego konkursu. Wykrycie nieprawidłowości w zakresie wydatkowania środków publicznych powoduje konieczność dochodzenia ich zwrotu. Należy wskazać, iż do zadań instytucji zarządzającej należy między innymi, jak wynika z art. 26 uzppr, nie tylko dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów, ale i również monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacji programu operacyjnego oraz stopnia osiągania jego celów, a także prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych dofinansowanych projektów oraz odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach ufp. Przyjęte rozwiązania jak wskazuje NSA w wyroku z dnia 13 lutego 2014 r. (sygn. akt II GSK 1945/12) stanowią refleks obowiązujących w tym zakresie aktów prawa unijnego, a w tym kontekście wymaga przypomnienia, że instytucja zarządzająca odpowiadając za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zobowiązana jest do uwzględniania zasad należytego zarządzania finansami (art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999). W świetle powyższego nie może budzić żadnych wątpliwości to, że instytucja zarządzająca powinna być wyposażona w efektywne instrumenty i środki realizacji powierzonych jej zadań, w tym tych, o których mowa między innymi w art. 26 ust. 1 pkt 15 uzppr.
  Wskazania wymaga, iż zgodnie z brzmieniem art. 105 § 1 kpa, w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi powyższy przepis, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty (wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2104/10). Umorzenie jako środek ostateczny, niweczący dotychczasowe wyniki postępowania stosować należy, gdy osiągnięcie celu postępowania administracyjnego staje się bezzasadne z uwagi na okoliczności stanowiące trwałą i nieusuwalną przeszkodę do jego kontynuowania. Zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1392/12 sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Wskazać należy, iż przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, jednakże może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem. Powyższe miało miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem w trakcie postępowania administracyjnego IZ RPO WZ ustaliła, iż Beneficjent nie rozpoczął realizacji projektu przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie, tym samym nie naruszył efektu zachęty. Ponadto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na zmianę stanowiska IZ RPO WZ w kwestii wystąpienia podwójnego finansowania w projekcie, z uwagi na co IZ RPO WZ odstąpiła od takiego stwierdzenia.
Jednocześnie zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez piśmiennictwo przyjmuje się, że przedmiotem ogólnego postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa. Powyższe prowadzi do wniosku, iż postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. Umorzenie ma więc charakter bezwzględnie obowiązujący. Równocześnie należy zauważyć, iż w niniejszym stanie sprawy bezprzedmiotowość postępowania jest przesłanką do obligatoryjnego umorzenia postępowania i w tym zakresie organ nie może działać w ramach tzw. uznania administracyjnego. Jednocześnie umorzenie postępowania winno stosować się zawsze wtedy, gdy osiągnięcie celów procesu staje się nieaktualne (M. Waligórski „Polskie prawo procesowe”).
Mając na uwadze całość dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności umowę o dofinansowanie wraz z zawartymi aneksami, dokumentację z czynności kontrolnych i pozostałą korespondencję z Beneficjentem, ustalenia dotyczące stanu faktycznego dokonane przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej S.P. oraz zeznania świadków złożone podczas śledztwa, przedstawione w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia 30 kwietnia 2015 r., a także postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie IV Wydział Karny z dnia 11 lutego 2016 r., IZ RPO WZ odstępując od stwierdzenia nieprawidłowości w projekcie pn. „Utworzenie kina w Międzyzdrojach” w oparciu o art. 105 § 1 kpa umarza postępowanie.